ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՕՐԵՆՔԸ
ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ
Ընդունվել է 06.11.2000
Գլ ու խ I Ընդ հա նու ր դր ույթ ներ
Գլ ու խ II Հ ա կա մր ցա կցա յի ն հա մա ձա յնու թյու ններ
Գլ ու խ III Գե րի շ խո ղ դի րք
Գլ ու խ IV Հ ամա կե նտրո նա ցո ւմ
Գլ ու խ V Ա նբա րե խիղ ճ մր ցա կցու թյու ն
Գլ ու խ VI Տնտե սա կան մրցա կցո ւ թյա ն պ աշ տպա նո ւթյ ա ն պե տա կան մար մի նը
Գլ ու խ VII Սո ւյն օր ե նքը խախտե լո ւ հա մար պ ատա սխա նատվո ւթյո ւ նը
Գլ ու խ VIII Ե զր ափա կի չ դր ու յթներ
ԳԼՈՒԽ I
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ
Հոդված 1. Օրենքի նպատակը
Օրենքի նպատակն է պաշտպանել եւ խրախուսել տնտեսական մրցակցությունը, ապահովել բարեխիղճ մրցակցության համար անհրաժեշտ միջավայր, նպաստել ձեռնարկատիրության զարգացմանը եւ սպառողների շահերի պաշտպանությանը Հայաստանի Հանրապետությունում:
Հոդված 2. Օրենքի կարգավորման առարկան
1. Սույն օրենքը տարածվում է տնտեսվարող սուբյեկտների, ինչպես նաեւ պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինների այն գործողությունների կամ վարքագծի վրա, որոնք կարող են հանգեցնել տնտեսական մրցակցության սահմանափակմանը, կանխմանը, արգելմանը կամ անբարեխիղճ մրցակցության գործողության, բացառությամբ օրենքով նախատեսված դեպքերի:
2. Սույն օրենքը չի տարածվում մտավոր սեփականության իրավունքներին առնչվող հարաբերությունների վրա, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ այդ իրավունքներն օգտագործվում են մրցակցության սահմանափակման նպատակով:
3. Եթե Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով սահմանված են այլ նորմեր, քան նախատեսված են սույն օրենքով, ապա կիրառվում են միջազգային պայմանագրերի նորմերը:
Հոդված 3. Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին օրենսդրությունը
Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին օրենսդրությունը կազմված է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունից, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսգրքից, սույն օրենքից եւ այլ իրավական ակտերից:
Հոդված 4. Հիմնական հասկացությունները
1. Սույն օրենքում օգտագործվող հիմնական հասկացություններն են՝
ապրանք ՝ իրացման համար նախատեսված ձեռնարկատիրական գործունեության արդյունք
(ներառյալ աշխատանքները, ծառայությունները).
փոխադարձ փոխարինելի ապրանքներ ՝ ապրանքներ, որոնք կարող են համեմատվել ըստ իրենց գործածության նշանակության, կիրառման, որակական եւ տեխնիկական բնութագրերով եւ այլ հատկանիշներով այնպես, որ գնորդի համար մեկը մյուսով փոխարինելն էական նշանակություն չունենա.
ապրանքային շուկա ՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում որոշակի ապրանքի եւ դրա փոխադարձ փոխարինելի ապրանքների շրջանառության ոլորտ, որի սահմանները որոշվում են գնորդի կողմից համապատասխան տարածքում ապրանքի ձեռքբերման տնտեսական հնարավորություններով եւ նպատակահարմարությամբ.
տնտեսավարող սուբյեկտ ՝ անհատ ձեռնարկատեր, առեւտրային կազմակերպություն, ինչպես նաեւ անձանց խումբ.
մրցակցություն ՝ ապրանքների իրացման կամ ձեռքբերման առավել նպաստավոր պայմանների ապահովմանն ուղղված տնտեսական գործունեություն, որի արդյունքում օբյեկտիվորեն սահմանափակվում են տվյալ ապրանքային շուկայում ապրանքների շրջանառության ընդհանուր պայմանների վրա մրցակիցներից յուրաքանչյուրի միակողմանի ազդելու հնարավորությունները.
փայաբաժին ՝ բաժնետոմսեր, բաժնեմասեր, փայավճարներ, ավանդներ.
անձանց խումբ ՝ իրավաբանական եւ (կամ) ֆիզիկական այնպիսի անձանց խումբ, որոնց նկատմամբ բավարարվում է հետեւյալ պայմաններից առնվազն մեկը՝
- անձը կամ մի քանի անձինք պայմանագրի (համաձայնեցված գործողությունների) արդյունքում օրենսդրությամբ սահմանված կարգով իրավունք ունեն ուղղակի կամ աննուղղակի կերպով տնօրինել (այդ թվում՝ առուվաճառքի, լիազորագրային կառավարման, համատեղ գործունեության պայմանագրերի, հանձնարարականի կամ այլ գործարքների միջոցով) իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալի կամ քվեարկող փայաբաժնի
50 տոկոսից ավելին,
- անձը կամ մի քանի անձինք պայմանագրի հիման վրա կամ այլ ձեւով հնարավորություն են ստանում կանխորոշել այլ անձի կամ անձանց կողմից ընդունվող որոշումները (այդ թվում՝ ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու պայմանները) կամ իրականացնել գործադիր մարմնի իրավասությունները,
- անձն իրավունք ունի նշանակել միանձնյա գործադիր մարմին եւ (կամ) իրավաբանական անձի կոլեկտիվ գործադիր մարմնի կազմի կեսից ավելին, եւ (կամ) նրա առաջարկությամբ ընտրվել է իրավաբանական անձի կառավարման մարմնի կազմի կեսից ավելին,
- ֆիզիկական անձն իրականացնում է իրավաբանական անձի գործադիր մարմնի իրավասությունները,
- նույն իրավաբանական անձի առաջարկությամբ ընտրված նույն ֆիզիկական անձինք, նրանց ամուսինները, ծնողները, երեխաները, եղբայրները, քույրերը եւ (կամ) այլ անձինք կազմում են երկու կամ ավելի իրավաբանական անձանց կառավարման մարմնի կազմի կեսից ավելին
կամ նույն իրավաբանական անձանց առաջարկությամբ ընտրված են մեկից ավելի իրավաբանական անձանց կառավարման մարմնի կազմի կեսից ավելին,
- նույն ֆիզիկական անձինք, նրանց ամուսինները, ծնողները, երեխաները, եղբայրները, քույրերը եւ (կամ) իրավաբանական անձինք իրավունք են ստանում տնօրինել մեկից ավելի իրավաբանական անձանց կանոնադրական կապիտալի քվեարկող փայաբաժնի կեսից ավելին,
- ֆիզիկական եւ (կամ) իրավաբանական անձինք իրավունք ունեն ինքնուրույն կամ իրենց ներկայացուցիչների միջոցով գումարային տնօրինել մեկ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալի քվեարկող փայաբաժնի կեսից ավելին, եւ միաժամանակ նույն ֆիզիկական անձինք, նրանց ամուսինները, ծնողները, երեխաները, եղբայրները, քույրերը կամ նույն իրավաբանական անձի կողմից առաջարկված անձինք կազմում են իրավաբանական անձի կառավարման մարմնի կազմի կեսից ավելին,
- ֆիզիկական անձինք ամուսիններ են, ծնողներ, երեխաներ, եղբայրներ կամ քույրեր.
փոխկապակցված (աֆիլացված) անձինք ՝ ֆիզիկական եւիրավաբանական անձինք, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ ֆիզիկական եւ իրավաբանական անձանց ձեռնարկատիրական գործունեության վրա:
Իրավաբանական անձի փոխկապակցված անձինք են՝
- կառավարման մարմնի անդամը, ինչպես նաեւ միանձնյա գործադիր մարմնի իրավասություններն իրականացնող անձը,
- անձը, որը պատկանում է անձանց խմբին, որին պատկանում է տվյալ իրավաբանական անձը,
- անձինք, որոնք իրավունք ունեն տնօրինել տվյալ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալի կամ քվեարկող փայաբաժնի 20 տոկոսից ավելին,
- իրավաբանական անձը, որի մեջ տվյալ իրավաբանական անձն իրավունք ունի տնօրինել նրա կանոնադրական կապիտալի կամ քվեարկող փայաբաժնի 20 տոկոսից ավելին:
Անհատ ձեռնարկատիրոջ փոխկապակցված անձինք են՝
- անձը, որն ընդգրկված է անձանց խմբի մեջ, որին պատկանում է տվյալ անհատ ձեռնարկատերը,
- իրավաբանական անձը, որի մեջ անհատ ձեռնարկատերն իրավունք ունի տնօրինել տվյալ իրավաբանական անձի կանոնադրական կապիտալի կամ քվեարկող փայաբաժնի 20 տոկոսից ավելին:
Անձանց խումբը դիտվում է որպես մեկ տնտեսվարող սուբյեկտ, եթե դրա մասնակիցների միջեւ գոյություն ունի վերահսկողություն՝ սույն օրենքով սահմանված կարգով: Եթե մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների համատեղ գործունեությունը հանգեցնում է մեկ այլ տնտեսվարող սուբյեկտի նկատմամբ վերահսկողության հաստատման, ապա դրանցից յուրաքանչյուրը համարվում է վերահսկող:
2. Սույն հոդվածով սահմանված հասկացությունները կիրառվում են միայն սույն օրենքի իմաստով:
ԳԼՈՒԽ II
ՀԱԿԱՄՐՑԱԿՑԱՅԻՆ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Հոդված 5. Հակամրցակցային համաձայնությունները, դրանց արգելումը
1. Սույն օրենքի իմաստով հակամրցակցային համաձայնություններ են համարվում տնտեսվարող սուբյեկտների միջեւ կնքված այն պայմանագրերը, համաձայնագրերը կամ նրանց համաձայնեցված գործողությունները (այսուհետ՝ համաձայնություններ), որոնք կարող
են հանգեցնել մրցակցության սահմանափակմանը, կանխմանը, արգելմանը: Դրանք են ՝
ա) խտրական գների սահմանումը.
բ) ապրանքային շուկայում գների արհեստական բարձրացումը, իջեցումը կամ պահպանումը.
գ) շուկայի բաժանումը տարածքային սկզբունքով, ըստ իրացման կամ ձեռքբերման ծավալի,
ապրանքի տեսականու, սպառողների կամ մատակարարների խմբերի եւ այլն.
դ) այլ տնտեսվարող սուբյեկտների շուկա մուտք գործելուն խոչընդոտելը (սահմանափակելը)
կամ շուկայից նրանց դուրս մղելը:
2. Տնտեսվարող սուբյեկտների միջեւ կնքված հակամրցակցային համաձայնություններն արգելվում են:
3. Հակամրցակցային չեն համարվում տնտեսվարող սուբյեկտների այն համաձայնությունները, որոնք ուղղված են նրանց մրցունակության ապահովմանը կամ բարձրացմանը, եթե այդ համաձայնության մասնակիցների ընդհանուր բաժինը տվյալ ապրանքային շուկայում չի գերազանցում 20 տոկոսը:
4. Մինչեւ համաձայնություն կնքելը տնտեսվարող սուբյեկտները կարող են սահմանված կարգով ստանալ եզրակացություն՝ դիմումը հանձնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում:
ԳԼՈՒԽ III
ԳԵՐԻՇԽՈՂ ԴԻՐՔ
Հոդված 6. Գերիշխող դիրքը
1. Տնտեսվարող սուբյեկտն ապրանքային շուկայում համարվում է գերիշխող, եթե նա որպես մատակարար կամ սպառող՝
ա) չունի մրցակից կամ չի հանդիպում որեւէ էական մրցակցության.
բ) իրացման ծավալներով գրավում է տվյալ շուկայի առնվազն մեկ երրորդը:
Հոդված 7. Գերիշխող դիրքի չարաշահումը
1. Արգելվում է տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից գերիշխող դիրքի չարաշահումը:
2. Գերիշխող դիրքի չարաշահումն արտահայտվում է՝
ա) իրացման կամ ձեռքբերման չհիմնավորված գների, Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությանը կամ գործարար շրջանառության սովորույթներին հակասող առեւտրի այլ պայմանների ուղղակի կամ անուղղակի պարտադրմամբ, որը հանգեցնում է մրցակցության սահմանափակմանը.
բ) առեւտրի կամ արտադրության արդիականացման սահմանափակմամբ, արհեստական պակասորդի ստեղծմամբ՝ արտադրության չհիմնավորված կրճատման, ապրանքներն ի վնաս սպառողի շահերի պահելու, փչացնելու, ոչնչացնելու միջոցով.
գ) առանձին գործընկերների նկատմամբ խտրական պայմանների կիրառմամբ՝ նրանց համար ստեղծելով մրցակցային անհավասար պայմաններ.
դ) պայմանագրի կողմին լրացուցիչ պարտավորությունների պարտադրմամբ, որոնք իրենց բնույթով կամ իրականացման տեսանկյունից չեն առնչվում պայմանագրի բուն առարկայի
հետ.
ե) տնտեսվարող սուբյեկտների վերակազմավորման կամ տնտեսական կապերի խզման պարտադրմամբ:
ԳԼՈՒԽ IV
ՀԱՄԱԿԵՆՏՐՈՆԱՑՈՒՄ
Հոդված 8. Համակենտրոնացման հասկացությունը
Նույն ապրանքային շուկայում համակենտրոնացում է համարվում ՝
ա) տնտեսվարող սուբյեկտների միաձուլումը.
բ) տնտեսվարող սուբյեկտի կողմից այլ տնտեսվարող սուբյեկտի միջոցների առնվազն 35
տոկոսի ձեռքբերումը.
գ) մեկ կամ մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից այլ տնտեսվարող սուբյեկտի նկատմամբ վերահսկողության ձեռքբերումը:
Վերահսկողությունը տնտեսվարող սուբյեկտի նկատմամբ կարող է արտահայտվել վերջինիս՝
- միջոցների առնվազն 30 տոկոսի նկատմամբ սեփականության կամ օգտագործման իրավունքի ձեռքբերմամբ,
- որոշումների վրա ներազդելու իրավունքով.
դ) այլ տնտեսվարող սուբյեկտի փայաբաժնի ձեռքբերումը, եթե դա ինքնին կամ ձեռքբերողին արդեն պատկանող փայաբաժնի հետ միասին կազմում է այդ տնտեսվարող սուբյեկտի՝
- կանոնադրական կապիտալի 50 տոկոսը,
- քվեարկող փայաբաժնի 20 տոկոսը:
Տնտեսվարող սուբյեկտներին պատկանող փայաբաժինը ներառում է նաեւ նրանց հաշվին ձեռքբերված եւ այլ տնտեսվարող սուբյեկտներին պատկանող փայաբաժինը, եւ եթե այդ տնտեսվարող սուբյեկտն անհատ ձեռնարկատեր է, ապա նաեւ նրան պատկանող այլ փայաբաժինը: Եթե մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտներ միաժամանակ կամ հաջորդաբար ձեռք են բերում մեկ այլ տնտեսվարող սուբյեկտի՝ սույն ենթակետում նշված քանակությամբ
փայաբաժինը, ապա դա նույնպես դիտվում է որպես համակենտրոնացում այն ապրանքային
շուկայում, որտեղ գործում է տվյալ տնտեսվարող սուբյեկտը.
ե) տնտեսվարող սուբյեկտների որեւէ այլ միավորում, որի շնորհիվ մեկ տնտեսվարող սուբյեկտը կարող է ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն ազդել մեկ ուրիշի մրցունակության վրա:
Տնտեսվարող սուբյեկտների միավորումը չի համարվում համակենտրոնացում, քանի դեռ այն
չի հանգեցրել համակենտրոնացմանը մասնակից տնտեսվարող սուբյեկտների (այսուհետ՝
մասնակից) միջեւ փոխկապակցվածության հաստատման:
Հոդված 9. Համակենտրոնացման հայտարարագրումը
1. Համակենտրոնացումը, որի ստեղծմանը նախորդող գործունեության վերջին տարվա արդյունքով մասնակիցների ընդհանուր համախառն եկամուտը կազմել է ավելի քան 4 մլն ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամ, կամ որի առնվազն մեկ մասնակից մտցված է տվյալ ապրանքային շուկայում գերիշխող դիրք ունեցող տնտեսվարող սուբյեկտների ռեեստրի (գրանցամատյանի) մեջ, ենթակա է հայտարարագրման:
2. Համակենտրոնացման հայտարարագրում նշվում է համակենտրոնացման կազմակերպաիրավական ձեւը եւ մասնակիցներից յուրաքանչյուրի մասին պարունակում է հետեւյալ տեղեկությունները՝
ա) տարեկան համախառն եկամուտը.
բ) տարեկան համախառն եկամուտը տվյալ ապրանքային շուկայում.
գ) անունը, գրանցման եւ գործունեության հասցեն.
դ) գործունեության հիմնական տեսակը.
ե) ապրանքների ցանկը.
զ) տվյալներ ոչ ռեզիդենտ մասնակցի՝ Հայաստանի Հանրապետությունում գրանցված ներկայացուցչի մասին:
Հայտարարագրողի ցանկությամբ հայտարարագրի մեջ կարող են մտցվել նաեւ ապրանքային շուկային եւ շուկայի մասնակիցների գործունեությանը վերաբերող այլ տեղեկություններ:
Հոդված 10. Համակենտրոնացման պետական կարգավորումը
1. Գերիշխող դիրքի հանգեցնող համակենտրոնացումը, բացառությամբ այն դեպքի, որը նպաստում է տվյալ ապրանքային շուկայում մրցակցային միջավայրի զարգացմանը, արգելվում է:
2. Համակենտրոնացումը թույլատրվում է սույն օրենքով նախատեսված կարգով ընդունված որոշման հիման վրա:
3. Հայտարարագիրը ներկայացնելուց հետո երկու ամսվա ընթացքում որոշում չկայացվելու դեպքում համակենտրոնացումը համարվում է թույլատրված:
4. Համակենտրոնացման թույլտվությունը կարող է պարունակել պայմաններ եւ սահմանել պարտավորություններ:
5. Արգելվում է տնտեսվարող սուբյեկտի կողմից համակենտրոնացումը գործողության մեջ դնելը կամ համակենտրոնացմանը մասնակցելը՝ մինչեւ սույն հոդվածով սահմանված կարգով որոշում կայացնելը:
6. Գործողության մեջ դրված արգելված համակենտրոնացումը ենթակա է լուծարման՝
օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
ԳԼՈՒԽ V
ԱՆԲԱՐԵԽԻՂՃ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ
Հոդված 11. Անբարեխիղճ մրցակցությունը
1. Անբարեխիղճ մրցակցություն է համարվում ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ, որը հակասում է սույն օրենքին կամ գործարար շրջանառության սովորույթներին, խախտում է մրցակիցների միջեւ կամ վերջիններիս ու սպառողների միջեւ բարեխղճության՝ ազնվության, արդարության, ճշմարտության, անաչառության սկզբունքները:
2. Անբարեխիղճ մրցակցությունն արգելվում է:
3. Յուրաքանչյուր շահագրգիռ անձ, այդ թվում՝ սպառողը, որն անբարեխիղճ մրցակցության հետեւանքով վնաս է կրել, իրավունք ունի դադարեցնել անբարեխիղճ մրցակցությունը՝
դիմելով դատարան: Սույն իրավունքը վերապահվում է նաեւ շահագրգիռ անձերի տնտեսական շահերը պաշտպանելու իրավասություն ունեցող կազմակերպություններին:
Հոդված 12. Տնտեսվարող սուբյեկտի կամ նրա գործունեության վերաբերյալ շփոթություն առաջացնելը
1. Ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ, որն առաջացնում է կամ կարող է առաջացնել շփոթություն այլ տնտեսվարող սուբյեկտի, նրա գործունեության կամ առաջարկած ապրանքների նկատմամբ, համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն:
2. Սույն հոդվածի իմաստով շփոթություն կարող է առաջանալ, մասնավորապես՝
ա) գրանցված կամ չգրանցված ապրանքային եւ սպասարկման նշանների,
բ) ֆիրմային անվանումների,
գ) ապրանքի արտաքին տեսքի, օրինակ՝ գրանցված կամ չգրանցված արդյունաբերական նմուշի, ապրանքի փաթեթավորման, գույնի կամ այլ ոչ ֆունկցիոնալ բնութագրերի,
դ) քաղաքացիական շրջանառության մասնակիցների, ապրանքների, անհատականացման այլ միջոցների, օրինակ՝ գործարարության խորհրդանիշի, բառեր փոխարինող նշանների կամ տառերի, կարգախոսների,
ե) ապրանքների ներկայացման ձեւերի, այդ թվում՝ գովազդի, ծառայողական հագուստի,
ապրանքների մատուցման ոճի,
զ) ապրանքների սպառողական պահանջարկը խթանելու նպատակով օգտագործվող հռչակավոր մարդկանց, ինչպես նաեւ գրականության կամ արվեստի հանրաճանաչ կերպարների անվան ժողովրդականության կամ համբավի նկատմամբ:
Հոդված 13. Տնտեսվարող սուբյեկտի կամ նրա գործունեության վարկաբեկումը
1. Ձեռնարկատիրական գործունեության վերաբերյալ ցանկացած կեղծ կամ անհիմն հայտարարություն, որը վարկաբեկում է կամ կարող է վարկաբեկել տնտեսվարող սուբյեկտին, նրա գործունեությունը կամ առաջարկած ապրանքները, համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն:
2. Սույն հոդվածի իմաստով վարկաբեկումը կարող է ծագել ապրանքների գովազդմանը կամ տարածմանը նպաստող միջոցառումների իրականացման ընթացքում եւ, մասնավորապես, տեղի ունենալ ապրանքների՝
- արտադրության գործընթացի,
- որոշակի նպատակի համար դրանց պիտանիության,
- որակի, քանակի կամ այլ բնութագրերի,
- առաջարկման կամ մատուցման պայմանների,
- գնի կամ դրա հաշվարկման եղանակի նկատմամբ:
Հոդված 14. Հասարակության մոլորեցումը
1. Ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ, որը մոլորեցնում է կամ կարող է մոլորեցնել հասարակությանը տնտեսվարող սուբյեկտի, նրա գործունեության կամ առաջարկած ապրանքների վերաբերյալ, համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն:
2. Սույն հոդվածի իմաստով մոլորեցումը կարող է ծագել ապրանքների գովազդմանը կամ տարածմանը նպաստող միջոցառումների իրականացման ընթացքում, մասնավորապես, տեղի ունենալ ապրանքի աշխարհագրական ծագման, ինչպես նաեւ սույն օրենքի 13 հոդվածի
2-րդ կետում թվարկված առանձնահատկությունների նկատմամբ: Մոլորեցում է համարվում նաեւ ապրանքների որակն անհիմն չափազանցնելը, որակի, քանակի կամ այլ բնութագրերի վերաբերյալ համապատասխան տեղեկատվություն չհիշատակելը, որը կարող է հանգեցնել թյուր տպավորության ստեղծման (ապակողմնորոշման), կեղծիքը գովազդատուի անձի վերաբերյալ:
Հոդված 15 . Տնտեսվարող սուբյեկտի համբավի, վարկարժեքի վնասումը
1. Ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ, որը շփոթություն առաջացնելուց անկախ վնասում է կամ կարող է վնասել տնտեսվարող սուբյեկտի համբավը կամ վարկարժեքը (ոչ նյութական ակտիվը), համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն:
2. Սույն հոդվածի իմաստով տնտեսվարող սուբյեկտի համբավի կամ վարկարժեքի վնասումը կարող է հիմնականում լինել սույն օրենքի 12 հոդվածի 2-րդ կետում թվարկված օբյեկտների
հետ կապված համբավի կամ վարկարժեքի թուլացման արդյունք:
Համբավի կամ վարկարժեքի թուլացում է համարվում սույն օրենքի 12 հոդվածի 2-րդ կետում թվարկված տարբերակիչ բնութագրերի կամ գովազդային նշանակությունների (իմաստի) նվազեցումը, մասնավորապես որոշակի ապրանքների համար գրանցված կամ ճանաչում ձեռք բերած ապրանքային նշանին նման կամ նույնական նշան կիրառելով՝ միանգամայն տարբեր այլ ապրանքների համար:
Հոդված 16. Անբարեխիղճ մրցակցությունը չբացահայտված տեղեկատվությաննկատմամբ
1. Սույն հոդվածի իմաստով չբացահայտված են համարվում տեխնիկական, կազմակերպչական կամ առեւտրային տեղեկատվությունները, այդ թվում` արտադրության գաղտնիքները (նոու-հաու), եթե դրանք՝
ա) որպես ամբողջություն կամ իր մասերի ճշգրիտ փոխդասավորվածությամբ եւ համախմբությամբ ընդհանրապես հայտնի կամ դյուրամատչելի չեն տվյալ կարգի տեղեկատվության հետ սովորաբար առնչվող անձանց համար.
բ) երրորդ անձանց անհայտ լինելու ուժով ունեն իրական կամ հնարավոր որոշակի առեւտրային արժեք, բայց բացակայում են օրինական հիմքերով դրանց ազատորեն ստանալու հնարավորություները.
գ) օրինականորեն տնօրինող ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի կողմից ձեռնարկվել
են տեղեկատվությունն առկա հանգամանքներում գաղտնի պահելու ողջամիտ քայլեր, որոնք կարող են արտահայտված լինել համապատասխան պայմանագրի կնքման եւ (կամ) դրա պայմանների ապահովման, նախազգուշական այլ միջոցների ձեռնարկման տեսքով՝ պահպանելով այն նույնականացման տեղեկակիրներում՝ փաստաթղթերի, համակարգչային ֆայլերի, տեսագրման եւ ձայնագրման ժապավենների, տվյալ տեղեկատվությունը մարմնավորող իրի տեսքով եւ այլն:
Չբացահայտված տեղեկատվության առարկա կարող են լինել արտադրության եղանակները, քիմիական բանաձեւերը, գծագրերը, փորձնական նմուշները, ապրանքի վաճառքի եւ բաշխման եղանակները, պայմանագրի ձեւերը, գործարար ծրագրերը, պայմանագրային գների մանրամասնությունները, սպառողների մասնագիտական գործունեության ոլորտները (պրոֆիլները), գովազդման ռազմավարությունը, մատակարարների կամ հաճախորդների ցուցակները, համակարգչային ծրագրային ապահովումները, տվյալների հիմնապաշարները (բազաները) եւ այլն:
Չբացահայտված տեղեկատվություն չեն համարվում՝
- իրավաբանական անձի, գույքի նկատմամբ իրավունքների եւ գործարքների մասին պետական գրանցման ենթակա տեղեկությունները.
- պետական վիճակագրական հաշվետվություններում ընդգրկված նյութերը եւ տեղեկությունները:
2. Ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ, որը հանգեցնում է չբացահայտված տեղեկատվության ձեռքբերմանը, օգտագործմանը կամ բացահայտմանը՝ առանց դրա օրինաչափ տիրապետողի համաձայնության կամ գործարար շրջանառության սովորույթներին հակասող ձեւերով, համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն:
3. Սույն օրենքի 11 հոդվածի 3-րդ կետում նշված իրավունքները ծագում են անկախ չբացահայտված տեղեկատվության նկատմամբ որեւէ ձեւականություն կատարելուց (գրանցելուց, վկայական ստանալուց եւ այլն) եւ գործում են այնքան ժամանակ, քանի դեռ պահպանվում են սույն հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված պայմանները:
4. Սույն հոդվածի իմաստով չբացահայտված տեղեկատվության ձեռքբերման, օգտագործման կամ բացահայտման գործարար շրջանառության սովորույթներին հակասող եղանակներից են՝
ա) արդյունաբերական, առեւտրային լրտեսությունը կամ դրան հարկադրումը.
բ) չբացահայտված տեղեկատվությանն առնչվող պայմանագրի խախտումը, լուծումը կամ դրան հարկադրումը.
գ) խորհրդապահության խախտումը կամ դրան հարկադրումը.
դ) չբացահայտված տեղեկատվության ձեռքբերումը երրորդ անձի կողմից, որը գիտեր կամ կարող էր իմանալ, որ դա ենթադրում է վերահիշյալ ենթակետերում նշված գործողությունների կատարում:
5. Չբացահայտված տեղեկատվության օգտագործում է համարվում դրա կիրառումը ձեռնարկատիրական գործունեության ընթացքում, ինչպես նաեւ դրա կիրառմամբ ստացված կամ մշակված (վերամշակված) ապրանքը տնտեսական շրջանառության մեջ մտցնելը:
6. Չբացահայտված տեղեկատվության բացահայտում է համարվում ինչպես դրա հրապարակումը, այնպես էլ փոխանցումը մեկ այլ անձի, որը, գաղտնի պահելով այն, կարող է նյութական կամ այլ օգուտ ստանալ:
7. Ձեռնարկատիրական գործունեության ցանկացած գործողություն կամ վարքագիծ համարվում է անբարեխիղճ մրցակցության գործողություն, եթե այն հանդիսանում է կամ դրան հետեւում է՝
ա) նոր քիմիական խառնուրդի, բաղադրության կամ միացության օգտագործմամբ դեղագործական կամ գյուղատնտեսական քիմիական ապրանքների հավանություն ստանալու նպատակներով իրավասու մարմին ներկայացված եւ զգալի ջանքերի արդյունք հանդիսացող փորձարկման կամ այլ չբացահայտված տվյալների անբարեխիղճ առեւտրային օգտագործում.
բ) սույն կետի «ա» ենթակետում նշված տվյալների բացահայտում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դա անհրաժեշտ է հասարակության շահերի պաշտպանության համար, կամ եթե արդեն ստեղծված են անբարեխիղճ առեւտրային օգտագործումից տվյալների պաշտպանության երաշխիքներ:
Սույն կետի իմաստով տվյալների անբարեխիղճ առեւտրային օգտագործում է համարվում դրանց վաճառքն այլ անձանց, օգտագործումը նույն կամ նման ապրանքներ արտադրելու համար եւ այլն:
8. Եթե չբացահայտված տեղեկատվությունն ապօրինի օգտագործող անձն այն ստացել է դա տարածելու (հրապարակելու) իրավունքը չունեցող անձից, որի մասին ինքը չգիտեր եւ պարտավոր չէր իմանալ (բարեխիղճ ձեռք բերող), ապա չբացահայտված տեղեկատվության օրինական տիրապետողն իրավունք ունի բարեխիղճ ձեռք բերողից պահանջել չբացահայտված տեղեկատվության օգտագործմամբ իրեն պատճառված վնասի հատուցում՝ սկսած այն պահից, երբ բարեխիղճ ձեռք բերողն իմացել է, որ դրա օգտագործումն ապօրինի է:
9. Հաշվի առնելով չբացահայտված տեղեկատվության օգտագործման հետ կապված բարեխիղճ ձեռք բերողի կատարած ծախսերը՝ դատարանը կարող է թույլատրել դրա հետագա օգտագործումը մինչեւ կատարված ծախսերի փոխհատուցումը:
10. Չբացահայտված տեղեկատվության բովանդակություն ունեցող տեղեկություններն ինքնուրույն եւ օրինաչափ ստացած անձն իրավունք ունի դրանք օգտագործել՝ անկախ համապատասխան չբացահայտված տեղեկատվության տիրապետողի իրավունքներից եւ վերջինիս հանդեպ դրա օգտագործման համար պատասխանատվություն չի կրում:
11. Չբացահայտված տեղեկատվությունն օրինականորեն տնօրինող անձը կարող է դրա բովանդակությունը կազմող տեղեկություններն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն տրամադրել այլ անձի՝ համապատասխան պայմանագրի հիման վրա:
12. Համապատասխան պայմանագրի հիման վրա չբացահայտված տեղեկատվությունը տնօրինող անձը պարտավոր է պատշաճ միջոցներ ձեռնարկել դրա գաղտնիության պահպանման համար եւ չբացահայտված տեղեկատվության օրինաչափ տիրապետողի հետ հավասար որպես այդպիսին ունի երրորդ անձանց ապօրինի օգտագործումից այն պաշտպանելու իրավունք: Եթե պայմանագրով այլ բան նախատեսված չէ, ապա չբացահայտված տեղեկատվությունը տնօրինող անձը դրա գաղտնիությունը պահպանելու պարտականությունը կրում է նաեւ լիցենզային պայմանագիրը դադարելուց հետո, եթե այդ տեղեկությունը շարունակում է պահպանել իր չբացահայտված բնույթը:
ԳԼՈՒԽ VI
ՏՆՏԵՍԱԿԱՆ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՄԱՐՄԻՆԸ
Հոդված 17. Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական մարմինը
1. Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության բնագավառում պետական քաղաքականության իրականացման նպատակով ստեղծվում է տնտեսական մրցակցության
պաշտպանության պետական մարմին՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողով (այսուհետ՝ Հանձնաժողով):
2. Հանձնաժողովն ստեղծվում է սույն օրենքով սահմանված կարգով, գործում է սույն օրենքի,
այլ իրավական ակտերի եւ իր կանոնադրության հիման վրա եւ ինքնուրույն է իր իրավասության շրջանակներում:
Հոդված 18. Հանձնաժողովի խնդիրները եւ գործառույթները
1. Հանձնաժողովի խնդիրներն են՝
ա) ձեռնարկատիրության զարգացման եւ սպառողների շահերի պաշտպանության նպատակով տնտեսական մրցակցության պաշտպանումը եւ խրախուսումը.
բ) բարեխիղճ մրցակցության համար անհրաժեշտ միջավայրի ապահովումը.
գ) հակամրցակցային գործունեության կանխարգելումը, սահմանափակումը եւ նախազգուշացումը.
դ) տնտեսական մրցակցության պաշտպանության նկատմամբ վերահսկողությունը:
2. Սույն նպատակներն իրականացնելու համար Հանձնաժողովը կատարում է հետեւյալ հիմնական գործառույթները՝
- վերահսկողություն է իրականացնում տնտեսականմրցակցության պաշտպանության օրենսդրության պահպանման նկատմամբ.
- քննարկում է տնտեսական մրցակցության պաշտպանության օրենսդրության խախտման դեպքերը եւ ընդունում է որոշումներ.
- վարում է գերիշխող դիրք ունեցող տնտեսվարող սուբյեկտների կենտրոնացված ռեեստրը
(գրանցամատյանը).
- դիմում է դատարան՝ տնտեսական մրցակցության պաշտպանության օրենսդրության խախտման դեպքերի կապակցությամբ.
- մասնակցում է տնտեսական մրցակցության զարգացումը եւ այդ բնագավառում պետական քաղաքականությունը կարգավորող իրավական ակտերի մշակմանը եւ դրանց սահմանված կարգով ներկայացմանը.
- մասնակցում է իր իրավասությանը վերաբերող հարցերի շուրջ միջպետական համաձայնագրերի կնքմանը.
- համագործակցում է օտարերկրյա պետությունների պետական մարմինների եւ ոչ կառավարական կազմակերպությունների, ինչպես նաեւ միջազգային կազմակերպությունների հետ.
- մշակում եւ իրականացնում է տնտեսական մրցակցության պաշտպանության օրենսդրության խախտումները կանխող միջոցառումներ.
- ամփոփում է տնտեսական մրցակցության պաշտպանության օրենսդրության կիրառման փորձը եւ առաջարկություններ է մշակում դրա կատարելագործման ուղղությամբ.
- ապահովում է իր գործունեության հրապարակայնությունը, հրատարակում է տեղեկագիր.
- կատարում է հրապարակային բացատրական աշխատանք՝ սույն օրենքի դրույթներով սահմանված պատասխանատվության մասին հասարակությանն իրազեկ դարձնելու նպատակով.
- իրականացնում է իր իրավասությանը վերապահված այլ գործողություններ:
Հոդված 19. Հանձնաժողովի լիազորությունները
1. Հանձնաժողովն իրեն վերապահված իրավասությունների շրջանակներում իրավունք ունի՝
ա) ընդունել որոշումներ՝
- սույն օրենքի խախտման փաստերի,
- ապրանքային շուկայի սահմանների, այդ շուկայում տնտեսվարող սուբյեկտների գերիշխող դիրքի առկայության, ինչպես նաեւ դրանով պայմանավորված միջոցառումների իրականացման,
- գերիշխող դիրքը չարաշահող տնտեսվարող սուբյեկտների ապախոշորացման,
- տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից սույն օրենքի խախտումների դադարեցման կամ դրանց հետեւանքների վերացման, սկզբնական վիճակի վերականգնման, սույն օրենքին հակասող պայմանագրերի փոփոխման կամ լուծման, այլ տնտեսվարող սուբյեկտների հետ պայմանագրերի կնքման,
- տնտեսվարող սուբյեկտներին եւ նրանց պաշտոնատար անձանց, պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինների պաշտոնատար անձանց սույն օրենքի խախտման համար տույժի ենթարկելու վերաբերյալ.
բ) իրականացնել վերահսկողություն տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից համաձայնության պայմանների կատարման (պահպանման) նկատմամբ.
գ) տալ եզրակացություններ՝
- պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից ընդունված ակտերի՝ տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին օրենսդրությանը հակասելու, դրանց վերացման կամ փոփոխման, խախտումների վերացման,
- կնքվող համաձայնությունների,
- իրականացվելիք համակենտրոնացումների վերաբերյալ.
դ) դիմել դատարան սույն օրենքի խախտումների վերաբերյալ, այդ թվում՝ օրենքի խախտմամբ կնքված պայմանագրերը լրիվ կամ մասնակի անվավեր ճանաչելու, ինչպես նաեւ դրանց փոփոխման կամ լուծման պահանջով.
ե) նշանակել տուգանքներ, կիրառել օրենքով նախատեսված պատասխանատվության այլ միջոցներ.
զ) ընդունել իրավական ակտեր.
է) տալ պարզաբանումներ տնտեսական մրցակցության պաշտպանության մասին՝
օրենսդրության կիրառման հետ կապված հարցերի վերաբերյալ.
ը) կատարել օրենսդրությամբ նախատեսված այլ իրավասություններ:
2. Սույն օրենքով սահմանված խնդիրները եւ գործառույթներն իրականացնելիս
Հանձնաժողովն անկախ է պետական այլ մարմիններից:
Հոդված 20. Հանձնաժողովի կազմը եւ լիազորությունների իրականացման ժամկետը
1. Հանձնաժողովը կազմված է յոթ անդամից՝ նախագահ, տեղակալ եւ հինգ անդամ:
2. Հանձնաժողովի անդամներին նշանակում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը: Հանձնաժողովի անդամները, բացառությամբ առաջին կազմի, նշանակվում են հինգ տարի ժամկետով:
3. Հանձնաժողովի առաջին կազմի անդամների լիազորությունները սահմանվում են՝
մեկ անդամը՝ մեկ տարի, մեկ անդամը՝ երկու տարի, երեք անդամը՝ երեք տարի,
Հանձնաժողովի նախագահի տեղակալը՝ չորս տարի,
Հանձնաժողովի նախագահը՝ հինգ տարի ժամկետով:
4. Հանձնաժողովի անդամները չեն կարող զբաղվել ձեռնարկատիրական գործունեությամբ, լինել ներկայացուցչական որեւէ մարմնի անդամ, զբաղեցնել պետական այլ պաշտոն կամ կատարել վճարովի այլ աշխատանք, բացառությամբ գիտական, ստեղծագործական կամ մանկավարժական գործունեության:
5. Հանձնաժողովի անդամները եւ ծառայողներն իրավունք չունեն ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն նվերներ կամ նյութական այլ օգուտներ ստանալ ապրանքային շուկայի մասնակիցներից:
6. Հանձնաժողովի անդամ չեն կարող նշանակվել անձինք, որոնք՝
ա) չունեն բարձրագույն կրթություն.
բ ) Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի չեն.
գ) դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած վճռով ճանաչվել են անգործունակ կամ սահմանափակ գործունակ.
դ) դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով դատապարտվել են դիտավորությամբ կատարած հանցագործությունների համար.
ե) օրենքով սահմանված կարգով զրկվել են որոշակի պաշտոն վարելու իրավունքից:
Հոդված 21. Հանձնաժողովի անդամների լիազորությունների դադարեցումը
1. Հանձնաժողովի անդամի լիազորությունները կարող է վաղաժամկետ դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը՝ Հանձնաժողովի անդամի դիմումի հիման վրա, սույն օրենքի 20 հոդվածի 6-րդ կետի «գ», «դ» եւ «ե» ենթակետերում նշված, ինչպես նաեւ նրա՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիության դադարման, այլ աշխատանքի անցնելու դեպքերում, կամ եթե նա թերացել է իր պաշտոնեական պարտականությունները կատարելիս, հիվանդության կամ այլ պատճառով վեց ամսից ավելի չի կատարել իր պաշտոնեական պարտականությունները:
2. Հանձնաժողովի անդամի լիազորությունների վաղաժամկետ դադարեցման դեպքում Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը տասն օրվա ընթացքում նշանակում է նոր անդամ՝ հինգ տարի ժամկետով:
3. Հանձնաժողովի անդամի լիազորությունների ժամկետը լրանալուց հետո նա կարող է կրկին նշանակվել որպես Հանձնաժողովի անդամ:
Հոդված 22. Հանձնաժողովի աշխատակազմը
Հանձնաժողովն իր աշխատանքները կազմակերպում է աշխատակազմի միջոցով, որի կառուցվածքը եւ թվաքանակը հաստատում է Հանձնաժողովը:
Հոդված 23. Հանձնաժողովի նախագահը
1. Հանձնաժողովի նախագահը՝
ա) իր իրավասության շրջանակներում ներկայացնում է Հանձնաժողովը Հայաստանի
Հանրապետությունում, այլ պետություններում եւ միջազգային կազմակերպություններում.
բ) համակարգում եւ ապահովում է Հանձնաժողովի եւ նրա աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը.
գ) խորհրդակցական ձայնի իրավունքով կարող է մասնակցել կառավարության նիստերին եւ քննարկվող հարցերի վերաբերյալ հայտնել գրավոր կարծիք, որը ներառվում է նիստի արձանագրության մեջ.
դ) հրավիրում եւ նախագահում է Հանձնաժողովի նիստերը.
ե) կազմակերպում է Հանձնաժողովի կողմից ընդունված որոշումների կատարումը.
զ) ստորագրում է Հանձնաժողովի որոշումները եւ նիստերի արձանագրությունները.
է) հաստատում է Հանձնաժողովի աշխատակազմի հաստիքացուցակը, աշխատանքի է ընդունում եւ աշխատանքից ազատում Հանձնաժողովի աշխատակազմի աշխատակիցներին, ընդունում է որոշումներ նրանց խրախուսման կամ կարգապահական տույժի ենթարկելու մասին, իրականացնում է սույն օրենքով եւ կանոնադրությամբ վերապահված այլ լիազորություններ:
2. Հանձնաժողովի նախագահի բացակայության կամ պաշտոնեական պարտականությունները կատարելու անհնարինության դեպքում նրան փոխարինում է Հանձնաժողովի նախագահի տեղակալը, իսկ վերջինիս բացակայության կամ պաշտոնեական պարտականությունները կատարելու անհնարինության դեպքում՝ Հանձնաժողովի անդամներից տարիքով առավել ավագը:
Հոդված 24. Շահերի բախումը
1. Հանձնաժողովի նիստում քննարկվող որեւէ հարցի վերաբերյալ անձնական շահագրգռվածություն ունեցող Հանձնաժողովի անդամը պարտավոր է քննարկումից առաջ տեղեկացնել մյուս անդամներին իր շահագրգռվածության փաստի եւ բնույթի մասին, ինչը պետք է արձանագրվի նիստի արձանագրության մեջ: Այդ տեղեկացումից հետո նշված անդամը՝
ա) պարտավոր է հրաժարվել տվյալ հարցի վերաբերյալ նիստին մասնակցելուց.
բ) չպետք է հաշվառվի այդ նիստի իրավազորության ապահովման նպատակով:
2. Անձը, որի հարցը քննվում է, կարող է բացարկ հայտնել Հանձնաժողովիանդամին, եթե վերջինս քննարկվող հարցի վերաբերյալ ունի անձնական շահագրգռվածություն:
Հոդված 25 . Հանձնաժողովի անդամների եկամուտների հայտարարագրումը
Հանձնաժողովի անդամները պաշտոնեական պարտականությունների ստանձնման պահից մեկամսյա ժամկետում եւ յուրաքանչյուր հերթական օրացուցային տարում Հայաստանի Հանրապետության Նախագահին եւ Հանձնաժողով են ներկայացնում իրենց եկամուտների՝ օրենքով սահմանված հայտարարագրերը, որոնք հրապարակվում են օրենքով սահմանված կարգով:
Հոդված 26 . Հանձնաժողովի կանոնադրությունը
1. Հանձնաժողովի կանոնադրությունը սահմանում է Հանձնաժողովիգործունեության կարգը, Հանձնաժողովի կառուցվածքային ստորաբաժանումները եւ դրանց գործունեության կարգը, դրանց ղեկավարների եւ աշխատակիցների իրավասության շրջանակները, ինչպես նաեւ Հանձնաժողովի ներքին կառավարմանը վերաբերող այլ հարցեր:
2. Հանձնաժողովի կանոնադրությունը հաստատում է Հանձնաժողովը:
Հոդված 27 . Տարեկան ծրագիրը, հաշվետվությունը եւ Հանձնաժողովի հրաժարականը
1. Հանձնաժողովը կազմում է իր գործունեության տարեկան ծրագիրը, որը Հանձնաժողովի նախագահի կողմից մինչեւ հոկտեմբերի 1-ը ներկայացվում է Ազգային ժողովի հաստատմանը: Ծրագիրը չհաստատվելու դեպքում Հանձնաժողովի անդամները տասնօրյա ժամկետում Հայաստանի Հանրապետության Նախագահին ներկայացնում են հրաժարական,
որն ընդունվում է հաջորդ օրը:
Տարեկան ծրագիրը ներառում է՝
ա) տնտեսական մրցակցության իրավիճակի վերլուծությունը եւ առկա հիմնախնդիրների բացահայտումը.
բ) տնտեսական մրցակցության պաշտպանության միջոցառումները եւ դրանց իրականացման ժամանակացույցը.
գ) տնտեսական մրցակցության կարգավորման մեխանիզմները.
դ) սույն օրենքով սահմանված խնդիրների եւ գործառույթների իրականացման համար
Հանձնաժողովի կողմից կիրառման ենթակա անհրաժեշտ այլ խնդիրներ:
2. Հանձնաժողովը յուրաքանչյուր տարի՝ մինչեւ մայիսի 1-ը, Հայաստանի Հանրապետության Նախագահին եւ Ազգային ժողով է ներկայացնում ու հրապարակում իր նախորդ տարվա գործունեության հաշվետվությունը, որը ներառում է՝
ա) համառոտ տեղեկատվություն՝ Հանձնաժողովի գործունեության վերաբերյալ.
բ) ապրանքային շուկաների վերլուծությունը.
գ) տնտեսական մրցակցության կարգավորման ու վերահսկման ուղղությամբ իրականացված միջոցառումները.
դ) իր գործունեության ֆինանսական հաշվետվությունը:
3. Ազգային ժողովի կողմից հաշվետվությունը չհաստատվելու դեպքում Հանձնաժողովի անդամները տասնօրյա ժամկետում Հայաստանի Հանրապետության Նախագահին ներկայացնում են հրաժարական, որն ընդունվում է հաջորդ օրը:
4. Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը Հանձնաժողովի անդամների հրաժարականն ընդունելուց հետո 15-օրյա ժամկետում նշանակում է Հանձնաժողովի նոր կազմ:
Հոդված 28. Տնտեսվարող սուբյեկտների, պետական կառավարման մարմինների եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինների պարտականությունները Հանձնաժողովինտեղեկատվության տրամադրման գործում
1. Սույն օրենքով նախատեսված գործառույթները կատարելու համար, Հանձնաժողովիպահանջով, պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինները, ինչպես նաեւ նրանց պաշտոնատար անձինք պարտավոր են ներկայացնել փաստաթղթեր եւ
այլ տեղեկատվություն:
2. Տնտեսվարող սուբյեկտներն իրենց առնչվող հարցի քննարկման կապակցությամբ
Հանձնաժողով են ներկայացնում անհրաժեշտ տեղեկություններ:
Հոդված 29. Հանձնաժողովի տարեկան ծախսերը
1. Հանձնաժողովն իր տարեկան ծախսերի նախահաշիվը (հայտը) ներկայացնում է կառավարություն, որն այն Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջեի նախագծում առանձին տողով անփոփոխ ներկայացնում է Ազգային ժողովի քննարկմանը:
2. Հանձնաժողովի ծախսերի նախահաշիվը պետք է ապահովի սույն օրենքով սահմանված խնդիրների եւ գործառույթների պատշաճ իրականացման հնարավորությունը, այդ թվում՝ միջազգային կազմակերպություններում ներկայացուցչության ապահովումը, ինչպես նաեւ Հանձնաժողովի անդամներին աշխատավարձի վճարումը:
Հոդված 30. Աշխատանքների կազմակերպման կարգը
1. Հանձնաժողովն իր աշխատանքներն իրականացնում է նիստերի միջոցով:
2. Հանձնաժողովի նիստն իրավազոր է, եթե դրան մասնակցում են անդամներից առնվազն հինգը:
3. Հանձնաժողովը հարցերը քննում է դռնբաց նիստում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դա կարող է վնաս հասցնել շահագրգիռ անձանց շահերին:
4. Հանձնաժողովի նիստերն արձանագրվում են:
5. Նիստերը գումարվում են որոշակի պարբերականությամբ կամ ըստ անհրաժեշտության՝ Հանձնաժողովի անդամներից որեւէ մեկի պահանջով:
6. Նիստերին մասնակցելու շահագրգիռ անձանց իրավունքը երաշխավորվում է: Հանձնաժողովը քննարկումից առնվազն 5 օր առաջ ծանուցում է շահագրգիռ անձանց քննարկման վայրի, օրվա եւ ժամի մասին՝ նշելով քննարկման ենթակա հարցի բնույթն ու համառոտ նկարագրությունը՝ կցելով հարցին առնչվող նյութերը:
Ծանուցված շահագրգիռ անձանց չներկայանալը չի խոչընդոտում քննարկման անցկացմանը
եւ որոշումների ընդունմանը:
7. Շահագրգիռ անձինք իրավունք ունեն ներկայացնել ապացույցներ, տալ բացատրություններ
եւ բերել փաստարկներ, առարկել նախատեսվող պատասխանատվության միջոցների կիրառման դեմ, ինչպես նաեւ ներկայացնել այլ միջնորդություններ:
8. Քննարկման արդյունքում Հանձնաժողովի կողմից կայացվում է որոշում (եզրակացություն)
այն փաստերի շարադրմամբ, որոնք դրված են տվյալ որոշման հիմքում: Հանձնաժողովի նիստերում որոշումներն ընդունվում են նիստին մասնակցող անդամների ձայների մեծամասնությամբ: Ձայների հավասար բաշխման դեպքում Հանձնաժողովի նախագահի կամ նրան փոխարինող անձի ձայնը որոշիչ է:
Քվեարկությունից ձեռնպահ մնալը կամ ձայնի փոխանցումը մեկ այլ անդամի չի թույլատրվում:
9. Որոշման ( եզրակացության) ընդունումից հետո 5 օրվա ընթացքում դրա պատճենը տրամադրվում է այն անձին, որի վերաբերյալ դա կայացվել է, կամ ուղարկվում է նրան պատվիրված նամակով:
10. Հանձնաժողովի որոշումն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից եւ կարող է բողոքարկվել դատական կարգով՝ 30-օրյա ժամկետում:
Հոդված 31. Հանձնաժողովի կողմից պատասխանատվության միջոցների կիրառման կարգը
1. Օրենքով նախատեսված դեպքերում Հանձնաժողովն իրավասու է կիրառել օրենքով նախատեսված պատասխանատվության միջոցներ, այդ թվում՝ տալ նախազգուշացում եւ
խախտումները շտկելու եւ (կամ) հետագայում բացառելու կարգադրություն, նշանակել օրենքով նախատեսված չափերով տուգանք, կասեցնել համակենտրոնացումը կամ ուժը կորցրած ճանաչել այն:
2. Պատասխանատվության միջոցները կիրառվում են Հանձնաժողովի կողմից՝ նախնական ծանուցմամբ եւ լսման հնարավորության ընձեռմամբ:
Հոդված 32. Կարգադրությունը
1. Որեւէ անձի կողմից սույն օրենքի խախտման դեպքում Հանձնաժողովն իրավասու է կարգադրություն արձակել նախազգուշացումով եւ խախտումը շտկելու եւ (կամ) հետագայում բացառելու հանձնարարությամբ (այսուհետ՝ նաեւ կարգադրություն), որն ուժի մեջ է մտնում նախազգուշացվող անձին հանձնելու պահից:
2. Կարգադրությունն ուժի մեջ է մտնում այն արձակելու (որոշումը հրապարակելու) օրվանից
եւ ենթակա է պարտադիր կատարման նախազգուշացվող անձի կողմից:
3. Կարգադրությունը պետք է հիմնավորվի դրա պատճառների, այդ թվում՝ նաեւ այն փաստերի գրավոր շարադրմամբ, որոնք հիմք են հանդիսացել Հանձնաժողովի որոշման համար:
Հոդված 33. Հանձնաժողովի պարտավորություններն առեւտրային գաղտնիքի պահպանման գործում
1. Առեւտրային գաղտնիք հանդիսացող տեղեկությունները, որոնք ստացված են սույն օրենքով տրված լիազորությունների կատարման ժամանակ, Հանձնաժողովիկողմից պահպանվում են օրենքով սահմանված կարգով:
2. Հանձնաժողովի անդամները եւ աշխատակիցներն իրավունք չունեն հրապարակել կամ այլ կերպ տարածել, ինչպես նաեւ անձնական շահադիտական նպատակով օգտագործել իրենց պաշտոնեական պարտականությունները կատարելիս ստացած գաղտնի տեղեկություններն
ու ծառայողական տեղեկատվությունը:
3. Առեւտրային գաղտնիք կազմող տեղեկությունների հրապարակման դեպքում տնտեսվարող սուբյեկտին հասցված վնասը ենթակա է փախհատուցման հանրապետական բյուջեի միջոցների հաշվին՝ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
Հոդված 34. Հանձնաժողովի կողմից սույն օրենքի խախտումների քննարկման հիմքերը
Հանձնաժողովն իրավասու է իր կողմից անցկացվող հետազոտությունների հիման վրա որոշում
ընդունել պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինների, տնտեսվարող
սուբյեկտների եւ սպառողների դիմումների, տեղեկատվության, զանգվածային լրատվական
միջոցների հաղորդումների եւ իր տրամադրության տակ գտնվող այլ փաստաթղթերի հիման վրա, որոնք վկայում են սույն օրենքի խախտման մասին:
Հոդված 35. Հանձնաժողովի որոշման կատարման կարգը
1. Հանձնաժողովի որոշումը կատարվում է տնտեսվարող սուբյեկտների, պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինների եւ նրանց պաշտոնատար անձանց կողմից՝ որոշման մեջ նշված ժամկետում:
2. Հանձնաժողովն իր որոշման չկատարման դեպքում իրավասու է հայցով դիմել դատարան:
3. Հանձնաժողովն ազատվում է հայցադիմում ներկայացնելու համար սահմանված տուրքից:
ԳԼՈՒԽ VII
ՍՈՒՅՆ ՕՐԵՆՔԸ ԽԱԽՏԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԸ
Հոդված 36. Տնտեսական մրցակցության բնագավառում իրավախախտումների համար պատասխանատվությունը
1. Սույն օրենքը խախտելու համար տնտեսվարող սուբյեկտները, պետական եւ տեղական ինքնակառավարման մարմինները կրում են պատասխանատվություն՝ սույն օրենքով եւ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
2. Տնտեսական մրցակցության սահմանափակմանը, կանխմանը կամ արգելմանն ուղղված իրավախախտումները, որոնք արտահայտվել են՝
- խտրական գների սահմանմամբ,
- ապրանքային շուկայում գների բարձրացմամբ կամ իջեցմամբ,
- շուկայի բաժանմամբ տարածքային սկզբունքով, ըստ իրացման կամ ձեռքբերման ծավալի,
ապրանքի տեսականու, սպառողների կամ մատակարարների շրջանների,
- այլ տնտեսվարող սուբյեկտների շուկա մուտք գործելուն խոչընդոտելով կամ շուկայից նրանց դուրս մղելով՝
առաջացնում են տուգանքի նշանակում՝ սահմանված բազային տուրքի մինչեւ հինգհազարապատիկի չափով:
3. Մրցակցության սահմանափակման նպատակով գերիշխող դիրքի չարաշահումը, որն արտահայտվել է՝
- իրացման կամ ձեռքբերման չհիմնավորված գների սահմանմամբ, օրենսդրությանը կամ գործարար շրջանառության սովորույթներին հակասող առեւտրի այլ պայմանների ուղղակի կամ անուղղակի պարտադրմամբ,
- առեւտրի կամ արտադրության արդիականացման սահմանափակմամբ՝ ի վնաս սպառողի շահերի, այդ թվում՝ արհեստական պակասորդի ստեղծմամբ՝ արտադրության չհիմնավորված կրճատման, ապրանքները պահելու, փչացնելու, ոչնչացնելու միջոցով,
- որոշակի գործընկերների նկատմամբ խտրական պայմանների կիրառմամբ,
- պայմանագրի կողմին լրացուցիչ պարտավորությունների կատարման պարտադրմամբ, որոնք իրենց բնույթով կամ իրականացման տեսանկյունից չեն առնչվում պայմանագրի բուն առարկայի հետ,
- տնտեսական լծակների կիրառմամբ տնտեսվարող սուբյեկտների վերակազմակերպման կամ տնտեսական կապերի պարտադրմամբ՝
առաջացնում է տուգանքի նշանակում՝ բազային տուրքի մինչեւ հինգհազարապատիկի չափով:
4. Տնտեսվարող սուբյեկտների գերիշխող դիրքի հանգեցնող համակենտրոնացումների դեպքում, որոնք արտահայտվել են՝
- տնտեսվարող սուբյեկտների միաձուլմամբ,
- տնտեսվարող սուբյեկտի կողմից այլ տնտեսվարող սուբյեկտի միջոցների առնվազն 35
տոկոսի ձեռքբերմամբ,
- մեկ կամ մի քանի տնտեսվարող սուբյեկտների կողմից այլ տնտեսվարող սուբյեկտի նկատմամբ վերահսկողության ստանձմամբ,
- այլ տնտեսվարող սուբյեկտի փայաբաժնի ձեռքբերմամբ, եթե դա ինքնին կամ ձեռք բերողին արդեն պատկանող փայաբաժնի հետ միասին կազմում է այդ տնտեսվարող սուբյեկտի կանոնադրական կապիտալի 50 տոկոսը կամ քվեարկող փայաբաժնի 20 տոկոսը՝
առաջացնում են տուգանքի նշանակում՝ բազային տուրքի մինչեւ քառասուն-
հազարապատիկի չափով:
5. Հանձնաժողովի կողմից օրենքով սահմանված անհրաժեշտ փաստաթղթեր չներկայացնելը կամ ոչ հավաստի տեղեկություններ ներկայացնելը՝
առաջացնում է տուգանքի նշանակում՝ բազային տուրքի մինչեւ հարյուրապատիկի չափով:
6. Հանձնաժողովի աշխատակիցների վրա սույն օրենքով եւ Հանձնաժողովի կանոնադրությամբ դրված պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտելը՝
առաջացնում է տուգանքի նշանակում ՝ բազային տուրքի մինչեւ հարյուրապատիկի չափով:
Հոդված 37. Օրենքի խախտմամբ ստացված շահույթը
Օրենքի խախտման հետեւանքով տնտեսվարող սուբյեկտի կողմից ստացված շահույթը փոխանցվում է Հայաստանի Հանրապետության պետական բյուջե:
Հոդված 38. Վնասների փոխհատուցումը
Եթե սույն օրենքը խախտելու միջոցով տնտեսվարող սուբյեկտի գործողությունների (անգործության) հետեւանքով այլ տնտեսվարող սուբյեկտներին կամ անձանց հասցվել են վնասներ, ապա դրանք ենթակա են փոխհատուցման՝ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
Եթե անօրինական որոշումներով, գործողություններով (անգործությամբ) իշխանության գործադիր, այդ թվում՝ Հանձնաժողովի կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի կողմից տնտեսվարող սուբյեկտներին կամ այլ անձանց հասցվել են վնասներ, ապա դրանք ենթակա
են փոխհատուցման՝ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
Հոդված 39. Հանձնաժողովի պաշտոնատար անձանց պատասխանատվությունը
Հանձնաժողովի պաշտոնատար անձը սույն օրենքի խախտման համար կրում է պատասխանատվություն՝ օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
Հոդված 40. Սույն օրենքի պահանջների խախտման համար ֆիզիկական կամ պաշտոնատար անձանց պատասխանատվությունը
Սույն օրենքի պահանջների խախտման համար ֆիզիկական կամ պաշտոնատար անձինք կրում են պատասխանատվություն՝ Հայաստանի Հանրապետության վարչական օրենսդրությամբ սահմանված կարգով:
ԳԼՈՒԽ VIII
ԵԶՐԱՓԱԿԻՉ ԴՐՈՒՅԹՆԵՐ
Հոդված 41. Հանձնաժողովի ստեղծումը
Սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո 30 օրվա ընթացքում Հայաստանի Հանրապետության
Նախագահը նշանակում է Հանձնաժողովի նախագահին, նրա տեղակալին եւ անդամներին:
Հոդված 42. Օրենքի ուժի մեջ մտնելը
Սույն օրենքն ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից:
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀ` Ռ. ՔՈՉԱՐՅԱՆ
5 դեկտեմբերի 2000թ.
ՀՕ-112
Ցանկ Փոփոխությունների:
Law of the Republic of Armenia on Protection of Economic Competition
Chapter 1: General Provisions
ARTICLE 1. OBJECTIVES OF THE LAW
This Law regulates the economic and personal non-economic relationships connected with the creation, legal protection and utilization of invention, utility model and industrial design.
ARTICLE 2. CONCEPTIONS USED IN LAW
The main conceptions used in this Law are:
Paris Convention – Paris Convention on industrial property protection, signed on March 20, 1883 with all further amendments and supplements.
WIPO – World Intellectual Property Organization
PCT – Patent Cooperation Treaty, signed on June 19, 1970, with PCT and Administrative instructions and further amendments and supplements.
Eurasian Convention – Eurasian Patent Convention, signed in Moscow on September 9, 1994. TRIPS Agreement – Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights, signed in
Marrakech on April 15, 1994.
Locarno Agreement – Locarno Agreement on Industrial Design International Classification, signed in
Locarno on October 8, 1968.
Geneva Act of the Hague Agreement Concerning the International Registration of Industrial Designs – Hague Agreement on International Deposit of Industrial Designs, renamed as “Hague Agreement on International Registration of Industrial Design” on July 2, 1999.
Industrial Property Subject Matter – invention, utility model and industrial design.
State Authorized Body - State Body authorized by the Government of the Republic of Armenia to exercise functions concerning issuance of industrial property protection documents (patents and certificates) as well as other functions provided by this Law and its Statutes.
Applicant – natural or legal person, organization, in whose name the patent on invention or utility model or certificate on industrial design is requested.
Rightholder – a person, in whose name the patent on invention or utility model is granted, or industrial design is registered (exclusive right holder).
Application - Application seeking patent on invention, utility model or certificate on industrial design.
International application – application filed in compliance with PCT, according to which the applicant has met the requirements of the State Authorized Body provided by Article 22 of the above Treaty.
Eurasian application – application on Eurasian patent, filed in compliance with Article 15 (1) of the
Eurasian Patent Convention.
Representative – a person authorized in the State Authorized Body to represent the applicant, rightholder or other interested person.
Date – day, month, and year.
Mutatis mutandis – for the purpose of respective amendments within the meaning of TRIPS agreement. National Phase – international application examination according to National Legislation.
ARTICLE 3. THE LEGISLATION ON ECONOMIC COMPETITION PROTECTION
The legislation on economic competition protection comprises the Constitution of the Republic of
Armenia, the Civil Code of the Republic of Armenia, this Law and other legal acts.
ARTICLE 4. BASIC CONCEPTS
1. Basic concepts used in this Law are as follows:
Economic competition or competition – economic activity aimed at ensuring the most favorable conditions for selling or acquiring products, as a result of which possibilities of each competitor to unilaterally influence on general conditions of the product circulation in the product market is objectively limited;
Product – any object of civil law, including property, work, service (including financial), which is envisaged for sale;
Mutually substitutable products – products which are comparable in terms of the significance of their use, application, qualitative, technical, price or other features, in a way that the acquirer substitutes or is ready to substitute them for one another;
Product market – the field of circulation of a product and its mutually substitutable products in a certain territory, the boundaries of which are defined by economic opportunities and expediency of the product acquisition by the buyer in the relevant territory. Product market is characterized by product type and geographic boundaries, the composition and volume of its subjects;
Product type boundary of a product market – completeness of a given product and its mutually substitutable products;
Geographic boundary of a product market – certain geographic territory (including road, air, water and overground route, etc), within which it is economically possible and expedient for the buyer to acquire the given product and its mutually substitutable products, and such possibility and
expedience is not available outside the given territory. The geographic boundary of a product market may cover the entire territory of the Republic of Armenia or a part thereof, or the territory of the Republic of Armenia (or a part thereof) and other state (a part thereof);
Subjects of a product market – seller (realizer, supplier, alienator, provider, executor) and acquirer
(buyer, recipient, accepter, consumer) of the product and its mutually substitutable products;
Product market volume – the total sale or acquisition volume of a product and its mutually substitutable products within the geographic boundary of a product market in terms of quantity and (or) value:
Realization – sale, supply, alienation, provision, execution;
Acquisition – purchase, receipt, acceptance;
Economic entity – natural person (including sole proprietor), legal entity, other organization, its representative, representation, branch, a group of persons;
A group of persons – a group of legal and (or) natural persons with respect to which at least one of the following conditions is met:
a person or several persons are entitled to dispose of (including by trading, trust management, joint activity contracts, commission or other transactions), whether directly or indirectly, more than a half of the authorized capital or share of an organization as a result of a contract (concerted practices), according to the procedure defined by the legislation;
a person or persons obtain, either on a contractual basis or otherwise, the possibility to predetermine the decisions (including conditions for conducting entrepreneurial activity) adopted by other person or persons, or to exercise the powers of executive body;
a person is entitled to appoint a sole executive body and (or) more than a half of the composition of a collective executive body, and (or) more than a half of the composition of an organization’s management body has been elected upon his/her proposal;
a natural person exercises the powers of an organization’s executive body;
the same natural persons, their spouses, parents, children, brothers, sisters and (or) other persons, who are elected upon proposal of the same organization, constitute more than a half of the composition of two or more organizations’ management bodies, or upon proposal of the same organizations are elected in the composition of more than a half of their management bodies;
the same natural persons, their spouses, parents, children, brothers, sisters and (or) legal entities are entitled to dispose of more than a half of shares in the authorized capital of more than one organizations;
natural persons and(or) organization(s) dispose of, either independently or through their representatives, more than a half of shares in the authorized capital of one organization, and simultaneously the same natural persons, their spouses, parents, children, brothers, sisters, or
persons proposed by the same organization constitute more than a half of the composition of
an organization’s management body;
natural persons are spouses, parents, children, brothers or sisters.
Delivery of an administrative (legal) act or other document (hereinafter referred to as “Correspondence”) – sending a notification by registered mail to an addresse’s location, place of residence or business, or postal or other address specified by the addressee, or delivering in person, or transmitting via other means of communication ensuring the proper execution of the message being delivered, or delivering in any other proper manner. Correspondence shall be deemed as properly sent (delivered) to the venue (address) or postal address specified in this paragraph, irrespective of the circumstance to whom it was provided. The organization providing postal communication service shall bear responsibility for damage caused to an addressee due to improper delivery of correspondence.
Asset value – computed value of an asset in accordance with the accounting standards;
Share - right to participate (share, stock, other security) in the authorized capital (capital stock) of a legal person.
2. The concepts defined in this Article shall be used only within the context of this Law and other legal acts adopted on the basis thereof.
3. Other concepts specified in this Law shall be applied in the meaning defined by the Constitution of the
Republic of Armenia, Civil Code of the Republic of Armenia, other laws and other legal acts.
(Article 4 was amended by # HO-29-N Law adopted on 25.12.2003 and by # HO-107-N Law adopted on
22.02.2007)
Chapter 2: Anticompetitive Agreements
ARTICLE 5. ANTICOMPETITIVE AGREEMENTS AND THEIR PROHIBITION
1. Within the context of this Law, anticompetitive agreements shall be deemed such
transactions signed between economic entities, their agreements, directly or indirectly concerted practices or conduct, and decisions adopted by unions of economic entities (hereinafter “agreements”), which lead or may lead to, directly or indirectly, restriction, prevention or prohibition of competition in any product market, except for the cases stipulated in Part 6 of this Article.
2. Anticompetitive agreements shall refer to:
a) Establishment of discriminatory and/or differentiated sale and/or acquisition prices;
b) Unjustified increase, decrease or maintenance of a product price;
Within the context of this Sub-Clause, unjustified increase of price shall be deemed the increase of a
product’s and/or its substitutable products’ price by two or more economic entities during a certain
period of time.
Within the context of this Sub-Clause, unjustified decrease of price shall be deemed the decrease of a product’s and/or its substitutable products’ price by two or more economic entities during a certain period of time.
Within the context of this Sub-Clause, unjustified maintenance of a product price shall be deemed the
maintenance of the price (including up to 5% change in the price) of a product and/or its substitutable products by two or more economic entities during a certain period of time, in case when the occurrence of certain conditions (factors) could lead or would have led to establishment of lower or higher price.
c) Division of the market according to territorial principle, sale or purchase volumes, product assortment, groups of sellers or acquirers, or otherwise;
d) Impediment to the market entry (restriction of the market entry) of other economic entities, or
ousting them out from the market, as a result of which the economic entity did not enter the market or was ousted out from the market or made additional expenses not to be ousted out from the market;
e) Establishment, change or maintenance of discounts or privileges for sale or purchase prices, if they are targeted at ousting other economic entities out from the market;
f) Coming to an arrangement in regard to tender or auction conditions or falsification (distortion) of their results;
g) Offering or applying such conditions which lead or may lead to unequal competitive conditions;
h) Restriction of modernization or development or investments in trade or production of other economic entities;
i) Binding additional obligations to a contract party, including trading objects, which in their nature or implementation aspect are not related to the main subject of the contract;
j) Creation or maintenance of deficit in a product market to the prejudice of consumers’ interests by means of product imports or unjustified contraction of production, or keeping, spoiling and destroying the products.
3. Anticompetitive agreements are signed between:
a) Economic entities (competitors) operating on the same product market (horizontal agreements); b) Economic entities (non competitors – sellers and acquirers of the product and(or) its mutually substitutable products) with certain interrelation, operating on different product markets (vertical agreement);
4. Anticompetitive agreements shall be deemed proven when:
a) any factual details (including any written document or other written evidence, video or record), or any other evidence not prohibited by the Law, are available;
b) the actions or conduct of economic entities as specified in Part 2 of this Article testify it.
5. Conclusion (establishment) of anticompetitive agreements between economic entities shall be prohibited.
6. Agreements of economic entities aimed at ensuring or enhancing their competitiveness shall not be deemed as anticompetitive if the total share of participants of such agreements does not exceed 20% of the given product market.
7. Prior to signing (coming to) an agreement, the economic entities, in order to receive a conclusion, may apply to the state body for the protection of economic competition (The State Commission for the Protection of Economic Competition of the Republic of Armenia).
(Article 5 was amended by # HO-107-N Law adopted on 22.02.2007) (Chapter 2 was amended by # HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 3: Monopolistic Or Dominant Position
ARTICLE 6. MONOPOLISTIC OR DOMINANT POSITION
1. Within the meaning of this Law, an economic entity shall be deemed as having a monopolistic position on a product market if it has no competitor as a seller (acquirer).
2. An economic entity shall be deemed as having a dominant position on a product market if as a seller
(acquirer) it captures at least one third of the given market in terms of sale volumes.
3. Each of two economic entities having the largest sale (purchase) volumes on a product market shall be deemed as having a dominant position on the given product market if as seller (acquirer) they jointly capture at least ½ of the given market in terms of sale volumes.
4. Each of three economic entities having the largest sale (purchase) volumes on a product market shall be deemed as having a dominant position on the given product market if as seller (acquirer) they jointly capture at least two third of the given market in terms of sale volumes.
5. The Commission shall define the monopolistic or dominant position of economic entities, as well as the procedure on maintaining the Centralized Log (Register) of Economic Entities having Dominant Position.
6. An economic entity shall be recorded in the Centralized Log (Register) of Economic Entities having
Dominant Position on product market, as well as shall be removed from the Log in case of loosing that position.
(Article 6 was supplemented by # HO-398-N Law adopted on 28.06.2002 and amended by # HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 7. ABUSE OF MONOPOLISTIC OR DOMINANT POSITION
1. Abuse of monopolistic or dominant position (hereinafter “Dominant Position”) by economic entities
shall be prohibited.
2. Abuse of a dominant position shall be deemed:
a) Establishment or application of unjustified, discriminatory and (or) differentiated sale or acquisition prices or direct or indirect binding of other trading conditions conflicting the legislation;
b) Restriction of trade or modernization of production or investments of other economic entity;
c) Creation or maintenance of deficit in a product market to the prejudice of consumers’ interests by means of product imports, or unjustified contraction of production, or keeping, spoiling and destroying the products;
d) Application of discriminatory conditions towards consumers or other economic entities;
e) Binding additional obligations to a contract party, including trading objects, which in their nature or implementation aspect are not related to the subject of the contract;
f) Forcing economic entities to restructure or break economic relations;
g) Impediment to the market entry (restriction of the market entry) of other economic entities, or ousting them out from the market, as a result of which the economic entity did not enter the market or was ousted out from the market or made additional expenses not to be ousted out from the market
h) Offering or application of conditions that create or may create unequal competitive conditions, when similar conditions have not been offered to other economic entities operating on the product market;
i) Establishment, change or maintenance of discounts or privileges of sale or acquisition prices if they are targeted at the restriction of competition.
(Article 7 was supplemented by # HO-29-N Law adopted on 25.12.2003 and by # HO-91-N Law adopted on 04.05.2005, and was amended by # HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
(Chapter 3 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 4: Concentration
ARTICLE 8. CONCEPT OF CONCENTRATION OF ECONOMIC ENTITIES
The following shall be deemed as concentration of economic entities:
a) Amalgamation or merger of economic entities;
b) Acquisition of assets or shares of one economic entity by another if the acquisition per se or together with the assets or share already possessed by the acquirer constitutes 20% of assets or shares of such economic entity;
c) Any amalgamation of economic entities due to which one economic entity may, directly or indirectly,
influence on the decision making or competitiveness of another economic entity. (Article 8 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 9. DECLARATION OF CONCENTRATION
1. Concentration of economic entities, before its practicing or participation therein, shall be subject to declaration if:
a) The joint value of assets of the participants was at least 3 billion AMD in the financial year preceding its establishment;
b) Participants operate on the same product market, and the joint value of their assets was at least 1 billion AMD in the financial year preceding its establishment;
c) The value of assets of one of the participants was at least 3 billion AMD in the financial year preceding
its establishment;
d) Participants operate on the same product market, and the value of assets of one of them was at least
1 billion AMD in the financial year preceding its establishment.
2. The declaration of concentration shall specify the type of concentration and the following information referring each participant:
a) Name, residency (location) address and business address;
b) Financial statements of annual activity as of the end of the year preceding the declaration and auditing conclusion concerning them. If one of the concentration participants started its activity in that
year, the financial statements and auditing conclusion concerning them shall be presented as of the end of the month preceding the declaration.
c) Volumes of products sold during the preceding year according to their assortment, as well as the description of production capacities;
d) Other information referring the product market and activities of the market participants, if the
declarer so wishes.
3. The procedure for declaration of concentration and the form of declaration shall be defined by the
Commission.
(Article 9 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 10. STATE REGULATION OF CONCENTRATION
1. Any concentration leading to a dominant position shall be prohibited, except for cases when it promotes the interests of consumers and (or) development of competitive environment in the product market.
2. The concentration which is subject to declaration or leads to a dominant position shall be permitted on the basis of the Commission’s decision.
3. It shall be prohibited to practice or participate in concentration subject to declaration or leading to a
dominant position prior to the adoption of Commission’s decision.
4. Enacted prohibited concentration shall be subject to liquidation (annulment, ceasing) according to the procedure defined by the legislation.
(Article 10 was amended by # HO-107-N Law adopted on 22.02.2007) (Chapter 4 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 5: Unfair Competition
ARTICLE 11. UNFAIR COMPETITION
1. Any entrepreneurial activity or conduct conflicting this Law or business circulation traditions, breaking the principles of fairness, i.e. honesty, equity, verity and impartiality among competitors or between the latter and consumers shall be deemed as unfair competition.
2. Unfair competition shall be prohibited.
3. Any interested person, including consumer, who has incurred damage due to unfair competition shall
be entitled to terminate unfair competition by applying to the Commission or court. This right shall also
be reserved for organizations empowered to defend the interested persons’ economic interests.
ARTICLE 12. CREATING CONFUSION WITH RESPECT TO ECONOMIC ENTITY OR ITS ACTIVITY
1. Any entrepreneurial activity or conduct, which causes or may cause confusion with respect to another economic entity, its activity or offered products, shall be deemed as an act of unfair competition.
2. In the context of this Article, confusion may be caused in particular with respect to:
a) Trademark and service mark, whether registered or not;
b) Trade name;
c) Appearance of products, for instance, industrial design, whether registered or not, packaging, color or any other non-functional features;
d) Civil circulation participants, products, other means of identification, for instance, business symbols, signs or letters substituting words, slogans;
e) Types of product presentation, including advertisement, uniform, product delivery style;
f) Use of names of celebrities, as well as popularity or reputation of recognized characters from fiction or art to foster product consumption demand.
ARTICLE 13. DISCREDITING OF ECONOMIC ENTITY OR ITS ACTIVITY
1. Any false or unjustified statement concerning entrepreneurial activity, which discredits or may discredit an economic entity, its activity or offered products, shall be deemed as an act of unfair competition.
2. In the context of the present Article, discrediting may occur while implementing measures to facilitate the promotion or dissemination of products, in particular with respect to:
Production process;
Suitability of products for certain purpose;
Quality, quantity or other features;
Offer and delivery conditions;
Price or its computation method.
ARTICLE 14. PUBLIC MISLEADING
1. Any entrepreneurial activity or conduct that misleads or may mislead the public with respect to an economic entity or its activities or its offered products shall be deemed as an act of unfair competition.
2. In the context of this Article, misleading may be caused while implementing measures to facilitate the promotion or advertisement of products, in particularly it may be caused with respect to geographic origin of a product as well as the peculiarities specified in Part 2 of Article 13 hereof. Any unjustified exaggeration of the product quality, the failure to provide relevant information regarding the quality, quantity or other features, which may lead to a false impression (misinformation), forgery with regard to the personality of an advertiser, shall be deemed as misleading.
(Article 14 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 15. DAMAGE TO REPUTATION OR GOODWILL OF ECONOMIC ENTITY
1. Any entrepreneurial activity or conduct which, irrespective of creating confusion, causes or may cause damage to reputation or goodwill (non-tangible assets) of an economic entity, shall be deemed as an act of unfair competition.
2. In the context of this Article, the damage to reputation or goodwill of economic entity may result from impairment of reputation or goodwill connected with the objects listed in Part 2 of Article 12 hereof.
Impairment of reputation or goodwill shall mean the diminution of distinguishing features or advertising
significances (meaning) specified in Part 2 of Article 12 hereof, particularly when applying a sign similar or identical to the registered or well-known trademark of a certain product on completely different products.
(Article 15 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 16. UNFAIR COMPETITION WITH RESPECT TO UNDISCLOSED INFORMATION
1. In the context of this Article, technical, organizational or commercial data, including production secrets (know-how), shall be deemed as undisclosed, if:
a) they, as a whole or by accurate inter-arrangement and integrity of their parts, are completely unknown or not easily accessible to persons usually dealing with such information;
b) they have certain actual or possible commercial value due to being unknown to third persons, but legitimate grounds for their easy accessibility are lacking;
c) their legitimate owner, whether a natural person or legal entity, has undertaken reasonable steps to retain the confidentially of information under existing circumstances, such steps being expressed in the
form of signing a relevant contract and (or) ensuring its conditions, initiating other preventive steps, maintaining them on identification information-carriers in the form of documents, electronic files, video and audio records, items embodying such data, etc.
The subject matter of undisclosed information may be production methods, chemical formulas, drawings, test samples, product sale and distribution methods, contract types, business plans, details of contractual prices, professional activity fields (profiles) of consumers, advertising strategy, lists of suppliers or clients, computer software, databases, etc..
Materials and data collected through administrative observations enclosed in reports shall not be deemed as undisclosed information.
2. Any entrepreneurial activity or conduct which may lead to acquisition, use and disclosure of undisclosed information without the consent of its lawful owner or in violation of traditions of business circulation shall be deemed as an act of unfair competition.
3. The rights stated in Part 3 of Article 11 hereof shall arise irrespective of any formalities (registration, issuance of certificate, etc.) performed with respect to undisclosed information and shall be effective as long as conditions stipulated by Part 1 of this Article are met.
4. In the context of this Article, following methods of acquisition, use and disclosure of undisclosed information shall be deemed as violation of business circulation traditions:
a) Industrial or business espionage or compulsion of such;
b) Breach, dissolution of or compulsion to a contract related with undisclosed information;
c) Breach of or compulsion to confidentiality;
d) Acquisition of undisclosed information by a third person who was aware or could have been aware that such acquisition would assume conducting activities specified in aforementioned Clauses.
5. Use of undisclosed information shall mean its application in entrepreneurial activity, as well as the introduction into economic circulation of products received or processed due to its application.
6. Disclosure of undisclosed information shall mean its publication, as well as its transfer to any other person who, by keeping it in secret, may gain tangible or other profit.
7. Any entrepreneurial activity or conduct shall be deemed as an act of unfair competition, if it constitutes or is followed by:
a) Unfair commercial use of pharmaceutical or agricultural chemical products received by means of using new chemical mixture, composition or compound, which were submitted to the authorized body for approval and were originated as a result of unfair commercial use of data of tests involving considerable efforts or of other undisclosed data;
b) Disclosure of data stated in Part “a” of this Clause, other than cases when it is necessary for the protection of public interests or when guarantees of data protection against their unfair commercial use are already in place.
In the context of this Part, unfair commercial use of data shall mean their sale to other persons, their use to produce identical or similar product, etc.
8. If the person illegally using undisclosed information has acquired it from a person not entitled to disseminate (publish) it, of which fact the user was unaware or was not obliged to be aware (honest acquirer), the legal owner of undisclosed information shall be entitled to claim compensation for damage caused to him/her as a result of using undisclosed information starting from the moment when the honest acquirer has become aware that the use of such information is illegal.
9. Taking into consideration the expenses incurred by an honest acquirer in connection with the use of
undisclosed information, the court may permit its further use until compensation of sustained expenses.
10. Any person who has independently and legally acquired data constituting the content of undisclosed information, shall be entitled to use them irrespective of the rights of the relevant undisclosed data owner, and shall not bear any responsibility for its use before the latter.
11. Legal owner of undisclosed information may, based on a relevant contract, wholly or partially provide the data constituting its content to another person.
12. The person possessing undisclosed information under a relevant contract shall be obliged to undertake appropriate measures to keep its confidentiality, and as such, on equal terms with the legal owner of undisclosed information, shall have the right to protect it from illegal use by a third party. Unless otherwise provided by the contract, the obligation of the person possessing undisclosed information to keep the confidentiality thereof shall survive the validity term of the license agreement, should the information be still considered undisclosed.
(Article 16 was amended by #HO-398-N Law adopted on 28.06.2002, #HO-86-N Law adopted on
26.05.2004 and #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
CHAPTER 5.1 STATE AID
ARTICLE 16-1. STATE AID AND ITS PROHIBITION
1. Within the context of this Law, the state aid shall be deemed any aid (including financial means, such as assistance, credit, borrowing, property, privileges or other conditions) provided by the government, state or local government body, state organization or organization with state participation to a concrete economic entity or a certain group of economic entities.
2. The state aid which directly or indirectly leads or may lead to the restriction, prevention or prohibition
of competition in any product market, shall be prohibited, except for cases when the stated aid is envisaged by the Law.
3. This Article shall not cover the state aids which are directed at protection of the environment,
solution of problems of social nature, compensation of damages caused by natural calamities or other exceptional cases, discharging of obligations stipulated by the Law or international contract.
4. The body (organization) having initiated the provision of the state aid, or the economic entity having
applied for such aid, shall prior to provision of the state aid or applying for such aid be entitled to apply to the Commission to receive its conclusion.
5. The economic entity which has received prohibited state aid shall be obliged to return it within the timeframe defined by the Commission.
(Chapter 5.1 was supplemented by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 6: The State Body For Protection Of Economic Competition
ARTICLE 17. THE STATE BODY FOR PROTECTION OF ECONOMIC COMPETITION OF THE REPUBLIC OF ARMENIA
1. To implement the state policy in the field of economic competition protection, a state body for economic competition protection-the Commission-shall be established.
2. The Commission shall be established according to the procedure defined in this Law, shall operate on
the basis of this Law, other legal acts and its statute, and shall be independent within the scope of its authorities.
(Article 17 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 18. OBJECTIVES AND FUNCTIONS OF THE COMMISSION
1. The objectives of the Commission shall be as follows:
a) Protection and promotion of economic competition to protect thedevelopment of entrepreneurship and consumer rights;
b) Ensuring of favorable environment for fair and free competition;
c) Prevention, restriction and precaution against anticompetitive practices;
d) Control over the economic competition protection.
2. To accomplish its objectives, the Commission shall perform the following main functions:
exercise control over the compliance of the economic competition protection legislation;
examine breaches of the economic competition protection legislation and adopt decisions;
maintain the Centralized Register (Log) of Economic Entities having a Dominant Position;
apply to the court in connection with cases of infringement of the economic competition protection legislation;
participate in drafting of legal acts regulating economic competition development and the state policy in this field, as well as in their presentation pursuant to the prescribed procedure ;
participate in signing of interstate agreements pertaining to issues falling within its competence;
cooperate with the state bodies and non-government organizations of foreign states as well as with international organizations;
develop and implement measures preventing the infringements of the economic competition protection legislation;
summarize the experience of implementation of the economic competition protection legislation and draft proposals on its improvement;
ensure publicity of its activity; publish a bulletin;
carry out public explanatory works to notify the public about the liability stipulated by provisions of this Law;
implement other activities falling within its competence.
(Article 18 was supplemented and amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 19. POWERS OF THE COMMISSION
1. The Commission shall be entitled to:
a) Make decisions with respect to:
Possible or factual violations of this Law;
Studies of product markets;
Research, inspection, study and (or) monitoring in connection with initiating or conducting administrative cases;
Boundaries of product markets, existence of dominant position of economic entities on these markets, as well as on implementation of measures conditioned by that;
Disaggregation (division, separation, alienation of shares or assets) of economic entities abusing their dominant position twice or more within a year;
Discontinuation of infringements of this Law by economic entities or elimination of their consequences, restoration of the original position, amendment or dissolution of contracts contradicting this Law, singing of contracts with other economic entities;
Incompliance of legal acts adopted by the state and local government bodies or their officials with the legislation on economic competition protection, providing conclusions on agreements to be signed, state aids as well as concentrations;
Suspension, liquidation (annulment, ceasing), recognizing void of concentration or state aid;
Imposition of penalties upon economic entities and their officials, officials of the state and local government bodies for infringement of this Law.
b) Control over implementation (maintenance) of the Commission decisions;
c) Conducting research, inspection, study and (or) monitoring according to the procedure defined by the law in order to disclose the reliability of information presented by economic entities, the actual activity of economic entities, or to exercise control over fulfillment of the Commission decisions;
d) Apply to the court in connection with violations of this Law, including legal acts adopted by the state
and local government bodies, with the request to recognize void, fully or partially, the contracts signed by economic entities in violation of this Law, as well as to amend or dissolve such contracts;
e) Apply to the Government of the Republic of Armenia with petition to cease the actions of the state
bodies or their officials which conflict this Law;
f) Impose fines, exercise other sanctions stipulated by this Law;
g) Adopt appropriate procedures connected with anticompetitive agreements, dominant positions, concentrations, unfair competition, state aid, as well as determination of product market;
h) Provide explanations with respect to issues relating to the enforcement of the economic competition protection legislation;
i) Exercise other powers envisaged by the legislation.
1.1.The Commission decision referring disaggregation as stipulated in Clause “a” of Part 1 of this Article
shall be subject to execution by economic entities no later than within 6 months;
1.2. If any economic entity fails to submit within the defined timeframe the documents and other information necessary for examination, proceedings, research, inspection, study and (or) monitoring, or otherwise hampers their process, or necessary documents and other information are lacking, the
Commission shall be entitled to make decisions based on the documents and other information at its disposal. Adoption of decisions as stipulated by this part shall not dispense economic entities from obligation of submitting such documents and other information or from the liability for the failure to submit them.
2. The Commission shall be independent of other state bodies in performing the objectives and functions defined by this Law.
(Article 19 was amended and supplemented by #HO-398-N Law adopted on 28.06.2007, #HO-91-N Law adopted on 04.05.2005 and #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 20. COMPOSITION OF THE COMMISSION AND VALIDITY TERM OF ITS POWERS
1. The Commission shall be composed of seven members: the chair, deputy and five members.
2. The President of the Republic of Armenia shall appoint the Commissioners. The Commissioners, except the first composition, shall be appointed for a 5-year period.
3. Terms of powers of the first Commissioners shall be defined as follows:
one member - one year; one member - two years; three members - three years;
Commission Deputy Chair - four years;
Commission Chair - five years.
4. Commissioners may not be engaged in entrepreneurial activity, be a member of any representative body, hold any other state post nor do a paid job, except for scientific, creative and pedagogical activities.
5. Commissioners shall not be entitled, whether directly or indirectly, to receive gifts or other tangible profits from the product market participants.
6. Persons may not be appointed as Commissioners if they:
a) do not have higher education;
b) are not citizens of the Republic of Armenia;
c) are recognized incompetent or partially competent by a valid court decision;
d) have been convicted for committing an intentional crime by a valid court decision;
e) have been deprived of the right to hold a certain state post according to the procedure defined by the Law.
ARTICLE 21. TERMINATION OF POWERS OF COMMISSIONERS
1. Powers of a Commissioner may be terminated by the President of the Republic of Armenia on the
basis of the Commissioner’s application in cases specified in Clauses “c”, “d” and “e” of Part 6 of Article
20, as well as upon suspension of his/her citizenship of the Republic of Armenia, taking another job, neglecting the official duties, or failure to perform the official duties for more than 6 months due to disease or for any other reason.
2. In case of termination of a Commissioner’s powers, the President of the Republic of Armenia shall
within ten days appoint a Commissioner for a 5-year period.
3. A Commissioner may be reappointed to the same position after expiry of the term of his/her powers. (Article 21 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 22. THE COMMISSION STAFF
The Commission shall organize its activities through its Staff, the statue of which shall be approved by the Commission.
(Article 22 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 23. THE COMMISSION CHAIR
1. The Commission Chair shall:
a) Represent the Commission in the Republic of Armenia, other states and international organizations within his/her authority;
b) Manage and coordinate the normal functioning of the Commission, distribute official duties among the Commissioners;
c) Participate in the government sessions with an advisory vote and provide written comments on issues discussed during the sessions, which shall be enclosed with the session minute;
d) Call and preside at the Commission meetings, approve agendas of sessions;
e) Organize implementation of decisions adopted by the Commission;
f) Sign the Commission decisions and the session minutes;
g) Approve the list of the Commission staff, act as employer’s representative for Commissioners and employees appointed by him/her, recruit and dismiss the Commission staff employees within the frame of his/her competence, act in the court on behalf of the Commission and issue powers of attorney to act in the court on behalf of the Commission, exercise other powers reserved by this Law, other legal acts and the Commission Statute.
2. In case of absence of the Chair or impossibility to perform his/her official duties the Commission Chair shall be replaced by the Deputy Chair, and in case of absence of the latter or impossibility to perform
the official duties, by the eldest Commissioner.
(Article 23 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 24. CONFLICT OF INTERESTS
1. Any Commissioner holding personal interest in any issue subject to discussion at the Commission session shall be obliged to disclose to other members the fact and nature of his/her interest, which should be recorded in the session minutes. After this notification, the stated Commissioner shall:
a) Renounce his/her participation in the session for discussion of the issue in question;
b) Not be regarded for ensuring the eligibility of the given session.
2. The person whose issue is the subject matter of discussion may challenge the Commissioner if the latter holds personal interest in the discussed issue.
ARTICLE 25. DECLARATION OF COMMISSIONERS’ INCOMES
Commissioners shall submit their income declarations according to the procedure defined in the Law. (Article 25 was amended by #HO-91-N Law adopted on 04.05.2005)
ARTICLE 26. THE COMMISSION STATUTE
1. The Commission Statute shall define the procedure of the Commission activity.
2. The Commission shall approve the Commission Statute.
(Article 26 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 27. ANNUAL PROGRAM AND REPORT
The Commission shall:
1. Each year, by October 1, publish in the National Assembly its annual program for the coming year, which shall contain brief information ona) Analysis of economic competition environment and detection of existing key issues;
b) Measures and the schedule of implementation of economic competition protection;
c) Economic competition regulatory mechanisms;
d) Other necessary provisions defined by the Commission for the implementation of the objectives and
functions set forth in this Law.
2. Each year, by May 1, the Commission shall publish a report on the previous year’s activity which shall
include:
1) brief information on the Commission activities;
2) product markets analysis;
3) measures undertaken towards regulation and supervision of economic competition;
4) financial report of its activity.
(Article 27 was amended by #HO-436-N Law adopted on 23.10.2002)
ARTICLE 28. DUTIES OF ECONOMIC ENTITIES, STATE ADMINISTRATION AND LOCAL GOVERNMENT BODIES IN PROVIDING DATA TO THE COMMISSION
1. To perform the functions stipulated in this Law, the state administration and local government bodies, as well as their officials shall upon the Commission’s request provide documents and other data.
2. In connection with conducting proceeding, research, inspection, study (including a study of a product
market) and (or) monitoring, or with other issues related to economic entities, based on the decision adopted by the Commission the economic entities shall be obliged to submit documents and other information defined by the decision.
3. Economic entities registered in the Centralized Register of Economic Entities having Dominant Position shall be obliged to submit to the Commission, according to the procedure defined by the latter and at 6-month intervals, information regarding the volumes of products sold (acquired) by them on the given product market, cost structure and price flows (in case of price changes – with appropriate justifications) as of July 1st and January 1st of the coming year - by August 15th of the current year
and February 15th of the coming year, respectively.
(Article 28 was amended and supplemented by #HO-29-N Law adopted on 25.12.2003, #HO-91-N Law adopted on 04.05.2005 and #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 29. ANNUAL EXPENSES OF THE COMMISSION
1. Financing of the Commission shall be carried out on the account of the state budget. The Commission
Chair, following the Law on Budget System, shall submit the Commission’s budget of expenses within the defined timeframe to the Government of the Republic of Armenia for inclusion in the draft state budget.
The budget request shall be included in the draft state budget without any changes if accepted by the
Government of the Republic of Armenia, or with respective changes in case of objections by the latter,
and shall be presented to the National Assembly together with the state budget.
2. The Commission’s budget of expenses shall provide the possibility for proper implementation of objectives and functions as defined by this Law, including ensuring the representation in international organizations, as well as paying salaries to the Commission staff.
(Article 29 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 30. PROCEDURE FOR ORGANIZATION OF ACTIVITIES
1. The Commission implements its activities through sessions.
2. The Commission session shall be eligible, if at least five Commissioners participate in it.
3. The Commission shall hear issues at open-door sessions, except for cases when such discussion may cause damage to interested parties.
4. The Commission sessions shall be recorded. The session minutes shall contain brief information about the venue, time, participants, agenda, speeches and voting results.
5. Sessions shall be called at a certain periodicity or upon the request of any of Commissioners, as appropriate.
6. The Commission shall adopt a decision as a result of discussion.
In case of discussing procedural issues or failure to adopt a decision to the point (including convocation of a closed-door session, withdrawal of an issue from discussion, adjournment of discussion, inclusion of additional issue in the agenda, giving instruction to the staff, etc.), the Commission shall adopt a verbal decision (for record) through voting, of which a record shall be made in the minutes.
Commission decisions shall be adopted at the Commission sessions based on the majority votes of the Commissioners participating in the session. In case of equal votes, the vote of the Commission Chair or the person replacing him/her shall be decisive.
Abstention from voting or transfer of a vote to other Commissioner is prohibited.
7. Following the adoption of an administrative act, a copy thereof shall be delivered to the addressee
within 5 days’ period.
8. The administrative act adopted by the Commission shall take effect on the day following the date of its delivery to the addressee, unless a later date is specified in the act. In case the administrative act has more than one addressee, the relevant part of the administrative act shall become effective on the day following the date of delivering its copy to the respective addressee, unless a later date is specified in
the act.
Other individual legal acts adopted by the Commission shall take effect since the moment of their adoption, unless a later date is specified therein
9. The Commission decision may be appealed in administrative order within 10 days’ period following its effective date. The Commission decision may be appealed in the court: in case of disagreement with the results of discussion of administrative appeal - within one month period from the moment of adoption
of a decision on appeal, and in case of not filing administrative appeal - within one month following the effective date of the Commission decision.
10. Maximum timeframe for the Commission to conduct an administrative proceeding is 90 days.
(Article 30 was amended and supplemented by # HO-91-N Law adopted on 04.05.2005 and #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 31. PROCEDURE FOR IMPOSITION OF SANCTIONS BY THE COMMISSION
The Commission is entitled to impose sanctions stipulated by the Law for violation of this Law, including a warning and an instruction to correct and (or) exclude violations in future, and (or) to impose fine at the size stipulated in the Law and (or) to cancel or annul concentration.
(Article 31 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 32. THE ORDER
(Article 32 was recognized void by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 33. THE COMMISSION DUTIES IN KEEPING COMMERCIAL, BANKING OR OFFICIAL SECRETS
1. Data constituting commercial, banking or official secret, which have been received in the course of exercising the powers defined by this Law, shall be protected by the Commission according to the procedure stipulated by the Law.
2. The Commission staff and employees shall not be entitled to publish or otherwise disseminate, as well as to use for their personal interests the confidential and official information received during the performance of their official duties.
3. In case of publication of data containing commercial, banking or official secret, the damage caused to an economic entity shall be subject to compensation out of the state budget according to the procedure defined by the legislation.
ARTICLE 34. GROUNDS FOR DISCUSSION OF VIOLATIONS OF THIS LAW BY THE COMMISSION
The Commission is entitled to make decisions based on researches conducted by it, applications and information of the state administration and local government bodies, economic entities and consumers, announcements in the mass media and other documents under its disposal, which prove the violation of this Law.
ARTICLE 35. ORDER OF IMPLEMENTATION OF THE COMMISSION DECISION
1. The Commission decision shall be subject to execution by economic entities, the state administration and local government bodies and their officials within the timeframe indicated therein.
2. The Commission shall be entitled to file a claim to the court in case of failure to execute its decision.
3. Filing of a claim shall not terminate the enforcement (enactment) of the Commission decision.
(Article 35 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 7: Liability For Violation Of This Law
ARTICLE 36. LIABILITY FOR INFRINGEMENTS IN THE FIELD OF ECONOMIC COMPETITION
1. Economic entities, the state administration and local government bodies and their officials shall incur liability for the violation of this Law according to the procedure defined by this Law and the legislation.
2. Entering into (establishing, participating in) anticompetitive agreement shall lead to imposition of a fine upon the economic entity-anticompetitive agreement participant at the rate of 2% of proceeds of the year preceding the entry into (establishment, participation in) the agreement, but not exceeding three hundred million AMD. In case the conducted activity lasted less than 12 months during the previous year, the infringements stipulated in this part shall lead to imposition of a fine at the rate of 2% of proceeds (however not exceeding three hundred million AMD) from the activity conducted prior to the entry into (establishment, participation in) that agreement but not exceeding 12 months’ period.
3. Abuse of dominant position shall lead to imposition of a fine upon economic entity at the rate of 1% of proceeds of the previous year, but not exceeding three hundred million AMD. In case the conducted activity lasted less than 12 months during the previous year, the infringements stipulated in this part
shall lead to imposition of a fine at the rate of 1% of proceeds (however not exceeding three hundred million AMD) from activity conducted in the period preceding the infringement but not exceeding 12 months’ period.
4. Failure to declare the concentration as stipulated by this Law, or enactment of (participation in) prohibited concentration shall lead to imposition of a fine upon the economic entity-concentration participant at the rate of 4% of proceeds of the year preceding the participation in the concentration, but not exceeding five hundred million AMD. In case the activity conducted in the previous year lasted less than 12 month, the infringement stipulated in this part shall lead to imposition of a fine upon the economic entity-concentration participant at the rate of 4% of proceeds (however not exceeding five hundred million AMD) of the year preceding the concentration but not exceeding 12 months’ period.
5. Action of unfair competition shall lead to imposition of a fine at the size of five hundred thousands
AMD.
Repetition of an infringement stipulated in this part during 1 year shall lead to imposition of a fine at the size of one million AMD.
6. Receipt of prohibited state aid shall lead to imposition of a fine upon economic entity at the rate of
2% of proceeds of the year preceding the infringement, but not exceeding three hundred million AMD. In case the activity conducted in the previous year lasted less than 12 months, the infringement stipulated in this part shall lead to imposition of a fine at the rate of 2% of proceeds (however not exceeding three hundred million AMD) from activity conducted in the period preceding the infringement but not exceeding 12 months’ period.
7. Failure to submit documents or other information as defined by the Commission decision, or submission of unreliable or false data shall lead to imposition of a fine at the size of five hundred thousand AMD. Repetition of the violation stipulated in this Part during one year shall lead to imposition of a fine at the size of two million AMD.
8. Preventing the Commissioners or Commission staff from performing the rights or duties reserved to them by this Law, the Statute or other legal acts shall lead to imposition of a fine at the size of five hundred thousands AMD.
(Article 36 was supplemented and amended by # HO-398-N Law adopted on 28.06.2002, # HO-29-N Law adopted on 25.12.2003, #HO-91-N Law adopted on 04.05.2005 and #HO-107-N Law adopted on
22.02.2007)
ARTICLE 37. FAILURE TO EXECUTE THE COMMISSION DECISION
Failure by economic entities to execute the Commission Decision (except for decisions on submission of documents and other information) within the timeframe specified therein shall lead to imposition of a fine at the size of one million AMD.
(Article 37 was amended by #HO-91-N Law adopted on 04.05.2005 and #HO-107-N Law adopted on
22.02.2007)
ARTICLE 38. COMPENSATION OF DAMAGES
Damages caused to other economic entities or persons due to activities (inaction) of an economic entity in violation of this Law shall be subject to compensation by the violating economic entity according to the procedure defined by the legislation.
Damages caused to economic entities or other persons due to unlawful decisions, activities (inaction) of the state and local government bodies shall be subject to compensation according to the procedure defined by the legislation.
(Article 38 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
ARTICLE 39. RESPONSIBILITY OF THE COMMISSION OFFICIALS
The Commission officials shall bear responsibility for the violation of this Law according to the procedure defined by the legislation.
ARTICLE 40. RESPONSIBILITY OF OFFICIALS FOR VIOLATION OF THIS LAW
Officials shall bear responsibility for violation of this Law according to the procedure defined by the administrative legislation of the Republic of Armenia.
(Article 40 was amended by #HO-107-N Law adopted on 22.02.2007)
Chapter 8: Final Provisions
ARTICLE 41. ESTABLISHMENT OF THE COMMISSION
The President of the Republic of Armenia shall appoint the Chair, Deputy Chair and members of the
Commission within 30 days following the enforcement of this Law.
ARTICLE 42. ENFORCEMENT OF THE LAW
This Law shall take effect since the date of its publication.
ROBERT KOCHARYAN
PRESIDENT OF THE REPUBLIC OF ARMENIA
c. Yerevan
December 5, 2000
HO-112
- Глава 1: Общие Положения
- Глава 2: Антиконкурентные Соглашения
- Глава 3: Монополия Или Доминирующее Положение
- Глава 4: Концентрация
- Глава 5: Недобросовестная Конкуренция
- Глава 6: Государственный Орган По Защите Экономической Конкуренции
- Глава 7: Ответственность За Нарушение Настоящего Закона
- Глава 8: Заключительные Положения
Закон Республики Армения о Защите Экономической Конкуренции
-
-
Глава 1 - Общие Положения
-
-
Глава 2 - Антиконкурентные Соглашения
-
-
Глава 3 - Монополия Или Доминирующее Положение
-
-
Глава 4 - Концентрация
-
-
Глава 5 - Недобросовестная Конкуренция
-
-
Глава 6 - Государственный Орган По Защите Экономической Конкуренции
-
-
Глава 7 - Ответственность За Нарушение Настоящего Закона
-
-
Глава 8 - Заключительные Положения
Глава 1: Общие Положения
Статья 1. Цель Закона Цель Закона – защищать и поощрять свободную экономическую конкуренцию, обеспечивать необходимую среду для добросовестной конкуренции, способствовать развитию предпринимательства и защите интересов потребителей в Республике Армения.
(Статья 1 дополнена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 2. Предмет регулирования Закона 1. Настоящий Закон распространяется на целенаправленные действия или поведение хозяйствующих субъектов, а также государственных органов и органов местного самоуправления и их должностных лиц, которые, за исключением предусмотренных законом случаев, приводят или могут привести к ограничению, предупреждению, запрещению экономической конкуренции или к акту недобросовестной конкуренции, а также к ущемлению интересов потребителей. 2. Настоящий Закон не распространяется на отношения, связанные с правами на интеллектуальную собственность, за исключением случаев, когда эти права используются в целях предупреждения, ограничения или запрещения конкуренции. 3. Если международными договорами Республики Армения установлены иные нормы, чем те, предусмотренные настоящим Законом, то применяются нормы международных договоров.
(Части 1 и 2 статьи 2 изменены в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 3. Законодательство о защите экономической конкуренции Законодательство о защите экономической конкуренции состоит из Конституции Республики Армения, Гражданского кодекса Республики Армения, настоящего Закона и иных правовых актов. Статья 4. Основные понятия 1. Основные понятия, используемые в настоящем Законе:
экономическая конкуренция или конкуренция – экономическая деятельность, направленная на обеспечение наиболее благоприятных условий реализации или приобретения товаров, в результате которой объективно ограничиваются возможности одностороннего воздействия каждого из конкурентов на общие условия обращения товаров на данном товарном рынке;
товар – объект гражданского права, в том числе имущество, работа, услуга (в том числе финансовая), который предназначен для реализации; взаимозаменяемые товары – товары, которые могут быть сравнимы по их функциональному назначению, применению, качественным, техническим, ценовым или другим параметрам таким образом, что приобретатель заменяет либо готов заменить их друг другом;
товарный рынок – сфера обращения товара или взаимозаменяемых товаров на определенной территории, границы которой определяются исходя из экономической возможности и целесообразности приобретения товара покупателем на соответствующей территории. Товарный рынок характеризуется продуктовыми и географическими границами, составом субъектов и объемом; продуктовая граница товарного рынка – совокупность данного товара и его взаимозаменяемых товаров;
географическая граница товарного рынка – определенная географическая территория (в том числе дорога, маршрут: воздушная линия, водный и сухопутный путь и так далее), в пределах которой приобретение данного товара и взаимозаменяемых товаров экономически возможно и целесообразно для покупателя, тогда как подобная возможность и целесообразность отсутствует за ее пределами. Географическая граница товарного рынка может включать всю территорию Республики Армения или ее часть или территорию Республики Армения (или ее часть) и другого государства (или ее часть);
субъекты товарного рынка – реализатор (продавец, поставщик, отчуждатель, предоставитель, исполнитель) и приобретатель (покупатель, получатель, приемщик, потребитель) данного товара и взаимозаменяемых товаров; объем товарного рынка – общий объем реализации или приобретения данного товара и взаимозаменяемых товаров в пределах географической границы товарного рынка в натуральном и (или) стоимостном выражении;
реализация - продажа, снабжение, отчуждение, предоставление, исполнение; приобретение - покупка, получение, приемка; хозяйствующий субъект – физическое лицо (в том числе индивидуальный предприниматель), юридическое лицо, другая организация, ее представитель, представительство или филиал, группа лиц;
группа лиц – группа юридических и (или) физических лиц, применительно к которой удовлетворяется хотя бы одно из следующих условий:
-
-
лицо или несколько лиц в результате договора (согласованных действий) в установленном законодательством порядке имеют право прямо или косвенно распоряжаться (в том числе по договорам купли-продажи, доверительного управления, о совместной деятельности, по поручениям или иным сделкам) более чем половиной уставного капитала или пая организации,
-
-
лицо или несколько лиц на основании договора или иным образом получают возможность предопределять принимаемые другим лицом или другими лицами решения (в том числе условия осуществления предпринимательской деятельности) либо осуществлять правомочия их исполнительного органа,
-
-
лицо имеет право назначать единоличный исполнительный орган и (или) более половины состава коллективного исполнительного органа организации; и (или) по его предложению избрано более половины состава органа управления организации,
-
-
физическое лицо осуществляет правомочия исполнительного органа организации,
-
-
одни и те же физические лица, их супруги, родители, дети, братья, сестры и (или) другие лица, избранные по предложению одной и той же организации, составляют более половины состава органа управления двух или более организаций; или по предложению одних и тех же организаций избрано более половины состава органов управления более чем одной организации,
-
-
одни и те же физические лица, их супруги, родители, дети, братья, сестры и (или) организации получают право распоряжаться более чем половиной уставного капитала или пая более чем одной организации,
-
-
физическое лицо (физические лица) и (или) организация (организации) самостоятельно или через своих представителей распоряжаются более чем половиной уставного капитала или пая одной организации, и одновременно одни и те же физические лица, их супруги, родители, дети, братья, сестры или предложенные одной и той же организацией лица составляют более половины состава органа управления организации,
-
-
физические лица являются супругами, родителями, детьми, братьями или сестрами.
вручение административного (правового) акта или другого документа (далее в настоящем параграфе – корреспонденция) – отправление корреспонденции заказным письмом по месту нахождения, проживания или деятельности или по почтовому адресу адресата либо по указанному им другому адресу или передача, или отправление с использованием других средств связи, обеспечивающих формат сообщения, или вручение иным надлежащим образом. Корреспонденция, отправленная (врученная) по отмеченному в настоящем параграфе месту или почтовому адресу, считается надлежащим образом врученной адресату, независимо от того, кому она была предоставлена. Ответственность перед адресатом за ущерб, вызванный неправильно предоставленной корреспонденцией, несет организация, предоставляющая услугу почтовой сяази,
стоимость актива – стоимость актива, исчисляемая в соответствии со стандартами бухгалтерского учета, пай –право (доля, акция или другая ценная бумага) на участие в уставном (паевом) капитале юридического лица,
2. Понятия, установленные настоящей статьей, применяются только в контексте настоящего Закона и принятых на его основе других правовых актов.
3. Другие понятия, указанные в настоящем законе, применяются в контексте Гражданского кодекса Республики Армения, других законов и правовых актов.
(Статья 4 изменена в соответствии с законом ЗР-29 от 25.12.2003 и ЗР –107 от 22.02.2007)
Глава 2: Антиконкурентные Соглашения
Статья 5. Антиконкурентные соглашения, их запрещение 1. В контексте настоящего Закона антиконкурентными соглашениями считаются заключенные между хозяйствующими субъектами сделки, их соглашения, прямым или косвенным путем согласованные действия или поведение, принятые объединениями хозяйствующих субъектов решения (далее - соглашения), которые прямо или косвенно приводят или могут привести к ограничению, предупреждению или запрещению конкуренции на каком-либо товарном рынке, за исключением случаев, предусмотренных частью 6 настоящей статьи.
2. Антиконкурентные соглашения касаются: а) установления дискриминационных и (или) дифференцированных цен реализации или приобретения; б) необоснованного повышения, снижения или поддержания цены на товар. По смыслу настоящего пункта необоснованным повышением цены считается повышение со стороны двух или более хозяйствующих субъектов цены на товар и (или) взаимозаменяемые товары в течение определенного промежутка времени. По смыслу настоящего пункта необоснованным снижением цены считается снижение со стороны двух или более хозяйствующих субъектов цены на товар и (или) взаимозаменяемые товары в течение определенного промежутка времени. По смыслу настоящего пункта необоснованным поддержанием цены считается поддержание со стороны двух или более хозяйствующих субъектов цены на товар и (или) взаимозаменяемые товары (в том числе ее изменение до пяти процентов) в течение определенного промежутка времени в случае, если возникновение определенных условий (факторов) могло или должно было привести к установлению более низкой или более высокой цены.
в) раздела рынка по территориальному принципу, по объему реализации или приобретения, ассортименту товаров, по группам продавцов или приобретателей, или другим способом; г) создания препятствий доступу на рынок (ограничения доступа на рынок) другим хозяйствующим субъектам или вытеснения их с рынка, вследствие чего другой хозяйствующий субъект не вошел в рынок или был вытеснен с рынка или понес дополнительные расходы, чтобы не быть вытесненным с рынка;
д) установления, изменения или поддержания скидок с цен реализации или приобретения или привилегий, если они нацелены на вытеснение с рынка другого хозяйствующего субъекта; е) договоренности об условиях конкурсов или аукционов или фальсификации (искажения) результатов; ж) предложения или применения условий, которые создают или могут создать неравные конкурентные условия; з) ограничения модернизации или развития торговли или производства, или инвестиций других хозяйствующих субъектов; и) навязывания контрагенту, в том числе торговым точкам, дополнительных условий, которые по своему характеру или с точки зрения их выполнения не имеют отношения к самому предмету договора. к) необоснованного сокращения импорта или производства товаров, или создания или поддержания на товарном рынке дефицита посредством сокрытия, порчи, уничтожения товаров в ущерб интересам потребителя.
3. Антиконкурентные соглашения заключаются (осуществляются) между: а) действующими (являющимися конкурентами) на рынке одного товара хозяйствующими субъектами (горизонтальное соглашение); б) действующими на разных определенным образом аффилированных товарных рынках (не являющимися конкурентами, реализующими и приобретающими данный товар и (или) взаимозаменяемые товары) хозяйствующими субъектами (вертикальное соглашение);
4. Антиконкурентное соглашение считается доказанным, если: а) имеются свидетельствующие об этом фактические данные (в том числе любой документ в письменной форме или другое письменное доказательство, видеозапись или звукозапись) или незапрещенные законом любые иные доказательства; б) об этом свидетельствуют отмеченные во второй части настоящей статьи действия или поведение хозяйствующих субъектов.
5. Запрещается заключение (осуществление) антиконкурентного соглашения. 6. Не считаются антиконкурентными соглашения между хозяйствующими субъектами, которые направлены на обеспечение или повышение их конкурентоспособности, если совокупная доля участников этого соглашения на данном товарном рынке не превышает 20 процентов. 7. До заключения (осуществления) соглашения хозяйствующие субъекты могут обратиться для получения заключения в государственный орган по защите экономической конкуренции (Государственную комиссию по защите экономической конкуренции Республики Армения, далее – Комиссия).
(Статья 5 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
(Глава 2 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 3: Монополия Или Доминирующее Положение
Статья 6. Монополия или доминирующее положение 1. По смыслу настоящего закона хозяйствующий субъект считается имеющим монопольное положение на товарном рынке, если он как продавец (покупатель) не имеет конкурента. 2. Xозяйствующий субъект считается доминирующим на товарном рынке, если он в качестве продавца (покупателя) занимает по объемам реализации (приобретения) не менее одной трети данного рынка. 3. Каждый из двух хозяйствующих субъектов, имеющих наибольшие объемы реализации (приобретения) на товарном рынке, считается доминирующим на данном товарном рынке, если они в качестве продавца (покупателя) вместе занимают по объемам реализации (приобретения) не менее одной второй данного рынка. 4. Каждый из трех хозяйствующих субъектов, имеющих наибольшие объемы реализации (приобретения) на товарном рынке, считается доминирующим на данном товарном рынке, если они в качестве продавца (покупателя) вместе занимают по объемам реализации (приобретения) не менее двух третей рынка. 5. Порядок определения монопольного или доминирующего положения хозяйствующего субъекта, а также ведения централизованного реестра хозяйствующих субъектов, занимающих доминирующее положение, устанавливает Комиссия. 6. Хозяйствующий субъект регистрируется в централизованном реестре хозяйствующих субъектов, занимающих доминирующее положение на товарном рынке, а также снимается с учета в случае утраты этого положения по решению Комиссии.
(Статья 6 дополнена в соответствии с законом ЗР-398 от 28.06.2002 и изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 7. Злоупотребление монопольным или доминирующим положением 1. Запрещается злоупотребление хозяйствующими субъектами их монопольным или доминирующим положением (далее – доминирующее положение). 2. Злоупотреблением доминирующим положением считается: а) установление или применение необоснованных, дискриминационных и (или) дифференцированных цен реализации или приобретения, или прямое или косвенное навязывание противоречащих законодательству иных условий торговли; б) ограничение модернизации торговли или производства или ограничение инвестиций других хозяйствующих субъектов; в) необоснованное сокращение импорта или производства товаров или создание или поддержание на товарном рынке дефицита посредством сокрытия, порчи, уничтожения товаров в ущерб интересам потребителя; г) применение в отношении потребителей или других хозяйствующих субъектов дискриминирующих условий; д) навязывание контрагенту, в том числе торговым точкам, дополнительных обязательств, которые по своему характеру или с точки зрения их выполнения не имеют отношения к самому предмету договора; е) навязывание хозяйствующим субъектам реорганизации или нарушения хозяйственных связей. ж) действие или поведение, направленное на создание препятствий доступу на рынок (ограничение доступа на рынок) другому хозяйствующему субъекту или на вытеснение его с рынка, вследствие чего другой хозяйствующий субъект не вошел в рынок или был вытеснен с рынка или понес дополнительные расходы, чтобы не быть вытесненным с рынка; з) предложение или применение условий, которые создают или могут создать неравные конкурентные условия, в то время как подобные условия не были предложены другим хозяйствующим субъектам, действующих на данном товарном рынке. и) установление, изменение или поддержание скидок с цен реализации или приобретения или привилегий, если они нацелены на ограничение конкуренции.
(Статья 7 дополнена в соответствии с законами ЗР-29 от 25.12.2003 и ЗР-91 от 04.05.2005, изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
(Глава 3 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 4: Концентрация
Статья 8. Понятие концентрации хозяйствующих субъектов
Концентрацией хозяйствующих субъектов считается: а) объединение или слияние хозяйствующих субъектов; б) приобретение хозяйствующим субъектом активов или пая другого хозяйствующего субъекта, если они сами или вместе с уже принадлежащими приобретателю активами или паем составляют 20 процентов от активов или пая данного хозяйствующего субъекта; в) любое объединение хозяйствующих субъектов, благодаря которому один хозяйствующий субъект может прямо или косвенно влиять на принятие решений или конкурентоспособность какого-либо другого субъекта.
(Статья 8 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 9. Декларирование концентрации 1. Концентрация хозяйствующих субъектов подлежит декларированию до введения в действие или участия в ней, если: а) суммарная стоимость активов участников за последний финансовый год, предшествовавший ее созданию, составила не менее трех миллиардов драмов Республики Армения; б) участники действуют на рынке одного товара, и суммарная стоимость их активов за последний финансовый год, предшествовавший ее созданию, составила не менее одного миллиарда драмов Республики Армения; в) стоимость активов одного из участников за последний финансовый год, предшествовавший ее созданию, составила не менее трех миллиардов драмов Республики Армения; г) участники действуют на рынке одного товара, и стоимость активов одного из участников за последний финансовый год, предшествовавший ее созданию, составила не менее одного миллиарда драмов Республики Армения;
2. В декларации о концентрации указывается форма концентрации и содержатся следующие сведения о каждом из участников: а) имя (наименование), местожительство (местонахождение) и место деятельности; б) годовые финансовые отчеты о деятельности на конец финансового года, предшествовавшего декларированию, и аудиторское заключение по ним. Если кто-либо из участников концентрации начал свою деятельность в данном году, то его финансовые отчеты и аудиторское заключение по ним представляются на конец месяца, предшествовавшего декларированию; в) объемы реализованных в предыдущем году товаров по ассортименту, а также величина производственных возможностей; г) по желанию декларанта, другие сведения, касающиеся товарного рынка и деятельности участников товарного рынка. 3. Порядок декларирования и форму декларации концентрации устанавливает Комиссия.
(Статья 9 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 10. Государственное регулирование концентрации 1. Концентрация, приводящая к доминирующему положению, запрещается, за исключением случаев, когда она отвечает интересам потребителей и (или) способствует развитию конкурентной среды на данном товарном рынке. 2. Подлежащая декларированию или приводящая к доминирующему положению концентрация разрешается на основании решения Комиссии. 3. Запрещается введение в действие или участие в концентрации, подлежащей декларированию или приводящей к доминирующему положению, до вынесения Комиссией решения. 4. Запрещенная концентрация, введенная в действие, подлежит ликвидации (расторжению, прекращению) в установленном законодательством порядке.
(Статья 10 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
(Глава 4 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 5: Недобросовестная Конкуренция
Статья 11. Недобросовестная конкуренция 1. Недобросовестной конкуренцией считается любое действие или поведение в предпринимательской деятельности, которое противоречит настоящему Закону или обычаям делового оборота, нарушает принципы добросовестности (честности, справедливости, правдивости, беспристрастности) в отношениях между конкурентами или между конкурентами и потребителями. 2. Недобросовестная конкуренция запрещается. 3. Каждое заинтересованное лицо, в том числе потребитель, понесшее убытки вследствие недобросовестной конкуренции, имеет право прекратить недобросовестную конкуренцию, обратившись в суд. Настоящее право предоставляется также организациям, управомоченным на защиту экономических интересов заинтересованных лиц.
Статья 12. Вызывание смешения понятий применительно к хозяйствующему субъекту или его деятельности 1. Любое действие или поведение в предпринимательской деятельности, которое приводит или может привести к смешению понятий применительно к другому хозяйствующему субъекту, его деятельности или предложенным товарам, считается актом недобросовестной конкуренции. 2. По смыслу настоящей статьи смешение понятий может возникнуть, в частности применительно к: а) зарегистрированным или незарегистрированным товарным знакам и знакам обслуживания; б) фирменным наименованиям; в)внешнему виду товара, например: зарегистрированному или незарегистрированному промышленному образцу, упаковке, цвету товара либо иным нефункциональным характеристикам; г) участникам гражданского оборота, товарам, иным средствам индивидуализации, например: символам предпринимательства, заменяющим слова знакам или буквам, слоганам; д) формам презентации товаров, в том числе: рекламе, служебной одежде, стилю преподнесения товаров; е) популярности или известности имени знаменитых людей, а также литературных образов и образов из искусства, используемых в целях стимулирования потребительского спроса на товары.
Статья 13. Дискредитация хозяйствующего субъекта или его деятельности 1. Любое ложное или необоснованное заявление относительно предпринимательской деятельности, которое дискредитирует или может дискредитировать хозяйствующий субъект, его деятельность или предложенные товары, считается актом недобросовестной конкуренции. 2. По смыслу настоящей статьи дискредитация может возникнуть в процессе осуществления мероприятий, способствующих рекламе или распространению товара, и в частности может иметь место в отношении:
-
-
процесса производства товаров,
-
-
пригодности товаров для определенной цели,
-
-
качества, количества либо иных характеристик товаров,
-
-
условий предложения или преподнесения товаров,
-
-
цены товаров либо способа ее расчета.
Статья 14. Введение общественности в заблуждение 1. Любое действие или поведение в предпринимательской деятельности, которое вводит или может ввести общественность в заблуждение относительно хозяйствующего субъекта, его деятельности или предложенных товаров, считается актом недобросовестной конкуренции. 2. По смыслу настоящей статьи введение в заблуждение может возникнуть в процессе мероприятий, способствующих рекламе или распространению товаров, в частности может иметь место применительно к географическому происхождению товара, а также особенностям, перечисленным в части 2 статьи 13 настоящего Закона. Введением в заблуждение считается также необоснованное преувеличение качества товаров, неупоминание соответствующей информации об их качестве, количестве или иных характеристиках, что может привести к созданию искаженного, ложного впечатления (дезориентировать) относительно личности рекламодателя.
(Статья 14 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 15. Нанесение вреда репутации, рейтингу хозяйствующего субъекта 1. Любое действие или поведение в предпринимательской деятельности, которое независимо от смешения понятий вредит или может нанести вред репутации или рейтингу (нематериальному активу) хозяйствующего субъекта, считается актом недобросовестной конкуренции.
2. По смыслу настоящей статьи нанесение вреда репутации или рейтингу хозяйствующего субъекта в основном может быть результатом снижения репутации или рейтинга, связанного с объектами, перечисленными в части 2 статьи 12 настоящего Закона. Снижением репутации или рейтинга считается уменьшение различительных характеристик, перечисленных в части 2 статьи 12 настоящего Закона, или рекламных значений (смысла), в частности путем применения для совершенно разных товаров товарного знака, аналогичного или идентичного зарегистрированному для определенных товаров либо приобретшему известность товарному знаку.
(Статья 15 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 16. Недобросовестная конкуренция применительно к нераскрытой информации 1. По смыслу настоящей статьи нераскрытой считается техническая, организационная или коммерческая информация, в том числе секреты производства (ноу-хау), если: а) она, в целом или по точной конфигурации ее частей и комплектности, вообще неизвестна или недоступна для лиц, обычно соприкасающихся с информацией подобного рода; б) она, в силу неизвестности для третьих лиц, имеет реальную или определенную потенциальную коммерческую ценность, однако отсутствуют возможности свободно получать ее на законных основаниях; в) законно распоряжающимися ею физическими или юридическими лицами предприняты разумные действия по сохранению в данных обстоятельствах конфиденциальности информации, которые могут быть выражены в форме заключения соответствующего договора и (или) обеспечения его условий, принятия иных предупредительных мер, сохраняя ее на идентификационных носителях информации в виде документов, компьютерных файлов, видео- и звукозаписывающих лент, в виде предмета, воплощающего данную информацию и т.д. Предметом нераскрытой информации могут быть способы производства, химические формулы, чертежи, опытные образцы, способы продажи и распределения товара, формы договоров, бизнес-планы, детали договорных цен, сферы (профили) профессиональной деятельности потребителей, рекламная стратегия, списки поставщиков или клиентов, компьютерное программное обеспечение, базы данных и т.д. Не считаются нераскрытой информацией включенные в отчеты материалы и сведения, собранные посредством наблюдений административного характера.
2. Любое действие или поведение в предпринимательской деятельности, которое приводит к приобретению, использованию или раскрытию нераскрытой информации без согласия ее правомерного обладателя или в формах, противоречащих обычаям делового оборота, считается актом недобросовестной конкуренции. 3. Права, указанные в части 3 статьи 11 настоящего Закона, возникают независимо от выполнения каких бы то ни было формальностей (регистрации, получении свидетельства и т.п.) применительно к нераскрытой информации и действуют до тех пор, пока соблюдаются условия, предусмотренные частью 1 настоящей статьи.
4. По смыслу настоящей статьи к методам приобретения, использования или раскрытия нераскрытой информации, противоречащим обычаям делового оборота, относятся: а) промышленный, коммерческий шпионаж или понуждение к нему; б) нарушение, расторжение договора, имеющего отношение к нераскрытой информации, или понуждение к этому; в) нарушение конфиденциальности или понуждение к этому; г) приобретение нераскрытой информации третьим лицом, которое знало или могло знать, что это предполагает выполнение действий, указанных в вышеназванных пунктах.
5. Использованием нераскрытой информации считается ее применение в процессе предпринимательской деятельности, а также введение в хозяйственный оборот товара, полученного или разработанного (переработанного) с ее применением. 6. Раскрытием нераскрытой информации считается как ее разглашение, так и передача какому-либо другому лицу, которое, при сохранении ее конфиденциальности, может получить материальную или иную выгоду. 7. Любое действие или поведение в предпринимательской деятельности считается актом недобросовестной конкуренции, если оно представляет собой или за ним следует: а) недобросовестное коммерческое использование данных испытания фармацевтических или сельскохозяйственных химических товаров с использованием новой химической смеси, компонента или соединения либо иных нераскрытых данных, представленных в уполномоченный орган в целях получения одобрения и являющихся результатом ощутимых усилий; б) раскрытие данных, указанных в пункте "а" настоящей части, за исключением случаев, когда это необходимо для защиты общественных интересов или если уже созданы гарантии защиты данных от недобросовестного коммерческого использования. По смыслу настоящей части недобросовестным коммерческим использованием данных считается их продажа другим лицам, использование для производства одинаковых или аналогичных товаров и т.д. 8. Если лицо, незаконно использующее нераскрытую информацию, получило ее от лица, не имеющего права на ее распространение (разглашение), о чем оно не знало и не обязано было знать (добросовестный приобретатель), то законный обладатель нераскрытой информации имеет право потребовать от добросовестного приобретателя возмещения ущерба, причиненного ему использованием нераскрытой информации, начиная с момента, когда добросовестный приобретатель узнал, что ее использование незаконно. 9. Принимая во внимание затраты, произведенные добросовестным приобретателем в связи с использованием нераскрытой информации, суд может разрешить ее дальнейшее использование до возмещения произведенных затрат. 10. Лицо, самостоятельно и правомерно получившее сведения, имеющие содержание нераскрытой информации, имеет право использовать их, независимо от прав обладателя соответствующей нераскрытой информации, и не несет перед ним ответственность за ее использование. 11. Лицо, правомерно распоряжающееся нераскрытой информацией, может полностью или частично предоставить составляющие ее содержание сведения другому лицу на основании соответствующего договора. 12. Лицо, распоряжающееся нераскрытой информацией на основании соответствующего договора, обязано принять надлежащие меры к сохранению ее конфиденциальности и наравне с правомерным обладателем нераскрытой информации как таковой имеет право на защиту от ее незаконного использования третьими лицами. Если договором не предусмотрено иное, то лицо, распоряжающееся нераскрытой информацией, несет обязанность по сохранению ее конфиденциальности также и после прекращения лицензионного договора, если эта информация продолжает сохранять свой нераскрытый характер.
(Статья 16 изменена в соответствии с законaми ЗР-398 от 28.06.2002, ЗР-86 от 26.05.2004 и ЗР-107 от 22.02.2007) ГЛАВА 5.1
Государственная Поддержка
Статья 16.1. Государственная поддержка, ее запрещение 1. По смыслу настоящего Закона государственной поддержкой считается любое содействие (в том числе финансовые средства, включая помощь, кредит, ссуду, имущество, привилегии или другие условия), предоставляемое конкретному хозяйствующему субъекту или определенной группе хозяйствующих субъектов правительством, государственными органами и органами местного самоуправления, государственной организацией или организацией с участием государства. 2. Государственная поддержка, которая прямо или косвенно приводит или может привести к ограничению, предупреждению или запрещению конкуренции на каком-либо товарном рынке или причиняет или может причинить ущерб интересам потребителей, запрещается, за исключением случаев, когда подобное содействие предусмотрено законом. 3. Настоящая статья не распространяется на те формы государственной поддержки, которые направлены на защиту окружающей среды, решение задач социального характера, возмещение убытков, вызванных стихийными бедствиями или другими чрезвычайными происшествиями, исполнение обязательств, предусмотренных законом или международными договорами. 4. Орган (организация), инициирующий оказание государственной поддержки, или обращающийся за ее получением хозяйствующих субъект, соответственно до оказания государственной поддержки или обращения за ее получением, вправе обратиться в Комиссию за заключением. 5. Хозяйствующих субъект, получивший запрещенную государственную помощь, обязан возвратить ее в установленный Комиссией срок.
(Глава 51 дополнена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 6: Государственный Орган По Защите Экономической Конкуренции
Статья 17. Государственный орган по защите экономической конкуренции Республики Армения 1. В целях осуществления государственной политики в области защиты экономической конкуренции создается государственный орган по защите экономической конкуренции, далее – Комиссия.
(Статья 17 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
2. Комиссия создается в порядке, установленном настоящим Законом, действует на основе настоящего Закона, других правовых актов и Положения о ней и самостоятельна в пределах своей компетенции.
Статья 18. Задачи и функции Комиссии 1. К задачам Комиссии относятся: а) защита и поощрение экономической конкуренции в целях развития предпринимательства и защиты интересов потребителей; б) обеспечение необходимой среды для добросовестной и свободной конкуренции; в) пресечение, ограничение и предупреждение антиконкурентной деятельности; г) контроль в отношении защиты экономической конкуренции.
2. Для осуществления своих задач Комиссия выполняет следующие основные функции:
-
-
осуществляет контроль за соблюдением законодательства о защите экономической конкуренции;
-
-
рассматривает случаи нарушения законодательства о защите экономической конкуренции и принимает решения;
-
-
ведет централизованный реестр хозяйствующих субъектов, занимающих доминирующее положение;
-
-
обращается в суд в связи со случаями нарушения законодательства о защите экономической конкуренции;
-
-
участвует в разработке и представлении в установленном порядке правовых актов, регулирующих развитие экономической конкуренции и государственную политику в этой области;
-
-
участвует в заключении межгосударственных соглашений по вопросам, отнесенным к ее компетенции;
-
-
сотрудничает с государственными органами и неправительственными организациями иностранных государств, а также с международными организациями;
-
-
разрабатывает и осуществляет мероприятия по предупреждению нарушений законодательства о защите экономической конкуренции;
-
-
обобщает опыт применения законодательства о защите экономической конкуренции и вырабатывает предложения по его усовершенствованию;
-
-
обеспечивает гласность своей деятельности, издает бюллетень;
-
-
выполняет публичную разъяснительную работу с целью информирования общественности об установленной положениями настоящего Закона ответственности;
-
-
осуществляет иные действия, отнесенные к ее компетенции.
(Статья 18 дополнена и изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 19. Полномочия Комиссии 1. Комиссия имеет право: а) принимать решения о:
-
-
возможных или фактических нарушениях настоящего Закона,
-
-
исследовании товарных рынков;
-
-
проведении исследований, проверок, анализов и (или) мониторинга в связи с возбуждением или осуществлением административного производства,
-
-
пределах товарного рынка, наличии на данном рынке доминирующего положения хозяйствующих субъектов, а также осуществлении обусловленных им мероприятий,
-
-
разукрупнении (разделении, выделении, отчуждении пая или средств) хозяйствующих субъектов, злоупотребивших доминирующим положением два и более раза в течение одного года,
-
-
прекращении хозяйствующими субъектами нарушений настоящего Закона или устранении их последствий, восстановлении первоначального положения, изменении или расторжении договоров, противоречащих настоящему Закону, заключении договоров с другими хозяйствующими субъектами,
-
-
даче заключения о противоречии актов, принятых государственными органами или органами местного самоуправления, или их должностными лицами законодательству о защите экономической конкуренции, а также по заключаемым соглашениям, государственной поддержке и концентрациям;
-
-
приостановлении, ликвидации (расторжении, прекращении), признании утратившей силу концентрации или государственной поддержки;
-
-
привлечении к ответственности за нарушение настоящего Закона хозяйствующих субъектов и их должностных лиц, должностных лиц государственных органов и органов местного самоуправления;
б) осуществлять контроль за выполнением (соблюдением) решения Комиссии; в) с целью определения достоверности сведений, предоставленных хозяйствующими субъектами, выявления фактической деятельности хозяйствующих субъектов или котролирования исполнения решения Комиссии проводить исследование, проверку, анализ и (или) мониторинг в порядке, установленном Законом; г) обращаться в суд в связи с нарушениями настоящего Закона, в том числе с требованием признания недействительными полностью или частично актов, принятых государственными органами или органами местного самоуправления или их должностными лицами, договоров хозяйствующих субъектов, заключенных в нарушение закона, а также изменения или расторжения этих договоров; д) обратиться в Правительство Республики Армения с ходатайством о прекращении противоречащих настоящему Закону действий государственных органов или их должностных лиц; е) назначать штрафы, применять иные предусмотренные законом меры ответственности; ж) принимать соответствующие порядки, касающиеся антиконкурентных соглашений, доминирующего положения, концентраций, недобросовестной конкуренции, государственной поддержки, а также определения товарного рынка; з) давать разъяснения по вопросам, связанным с применением законодательства о защите экономической конкуренции;
и) осуществлять иные правомочия, предусмотренные законодательством.
1.1. Решение Комиссии о разукрупнении, предусмотренное пунктом “а” части 1 настоящей статьи, подлежит исполнению хозяйствующими субъектами не позднее чем в течение 6 месяцев. 1.2. Если какой-либо хозяйствующий субъект не представляет в установленный срок документы и иные сведения, необходимые для рассмотрения, производства, анализа, проверки, исследования и (или) мониторинга, или иным способом препятствует их ходу, или отсутствуют необходимые для них документы и иные сведения, Комиссия вправе выносить решения на основании имеющихся в ее распоряжении документов и иных сведений. Принятие решений, предусмотренных этой частью, не освобождает хозяйствующих субъектов от обязательства по представлению или от ответственности за непредоставление документов и иных сведений.
2. При осуществлении задач и функций, установленных настоящим Законом, Комиссия независима от других государственных органов.
(Статья 19 изменена и дополнена в соответствии с законами ЗР-398 от 28.06.2002, ЗР-91 от 04.05.2005 и ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 20. Состав Комиссии и срок осуществления ее полномочий 1. Комиссия состоит из семи членов: Председателя, заместителя Председателя и пяти членов. 2. Члены Комиссии назначаются Президентом Республики Армения. Члены Комиссии, за исключением первого состава, назначаются сроком на пять лет. 3. Для полномочий членов первого состава Комиссии устанавливаются следующие сроки:
для одного члена – один год,
для одного члена – два года,
для трех членов – три года,
для заместителя Председателя Комиссии - четыре года,
для Председателя Комиссии – пять лет.
4. Члены Комиссии не могут заниматься предпринимательской деятельностью, быть членами какого-либо представительного органа, занимать другую государственную должность или выполнять иную оплачиваемую работу, за исключением научной, творческой или педагогической деятельности.
5. Члены и служащие Комиссии не имеют права прямо или опосредованно получать подарки или иную материальную выгоду от участников товарного рынка. 6. Не могут назначаться членами Комиссии лица, которые: а) не имеют высшего образования; б) не являются гражданами Республики Армения; в) признаны по вступившему в законную силу решению суда недееспособными либо ограниченно дееспособными; г) осуждены по вступившему в законную силу приговору суда за умышленно совершенные преступления; д) лишены в установленном законом порядке права занимать определенную должность.
Статья 21. Прекращение полномочий членов Комиссии 1. Полномочия члена Комиссии могут быть досрочно прекращены Президентом Республики Армения на основании заявления члена Комиссии, в случаях, указанных в пунктах "в", "г" и "д" части 6 статьи 20 настоящего Закона, а также в случае прекращения его гражданства Республики Армения, перехода на другую работу, или если он допустил упущения при исполнении служебных обязанностей, более шести месяцев не исполнял свои служебные обязанности из-за болезни или по иной причине. 2. В случае досрочного прекращения полномочий члена Комиссии Президент Республики Армения в течение десяти дней назначает нового члена сроком на пять лет. 3. По истечении срока полномочий члена Комиссии он может быть повторно назначен в качестве члена Комиссии.
(Статья 21 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 22. Аппарат Комиссии Комиссия организует свою работу через аппарат, устав которого утверждается Комиссией.
(Статья 22 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 23. Председатель Комиссии 1. Председатель Комиссии: а) в пределах своей компетенции представляет Комиссию в Республике Армения, в других государствах и международных организациях; б) руководит и координирует нормальную работу Комиссии, осуществляет распределение служебных обязанностей между членами Комиссии; в) может участвовать с правом совещательного голоса в заседаниях Правительства и давать по поводу рассматриваемых вопросов отзыв в письменной форме, который приобщается к протоколу заседания; г) созывает заседания Комиссии и председательствует на них, устанавливает повестку дня заседания; д) организует исполнение принятых Комиссией решений; е) подписывает решения и протоколы заседаний Комиссии; ж) утверждает штатное расписание аппарата Комиссии, выступает в качестве представителя работодателя для членов Комиссии и назначаемых им сотрудников, в пределах своей компетенции принимает на работу и увольняет сотрудников аппарата Комиссии, выступает в суде от имени Комиссии, выдает доверенности для выступления от имени Комиссии, осуществляет иные полномочия, вверенные ему настоящим Законом, другими правовыми актами и Положением Комиссии;
2. В случае отсутствия Председателя Комиссии или невозможности исполнения им служебных обязанностей его заменяет заместитель Председателя Комиссии, а в случае отсутствия последнего или невозможности исполнения им служебных обязанностей – старший по возрасту член Комиссии.
(Статья 23 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007) Статья 24. Столкновение интересов 1. Член Комиссии, имеющий личную заинтересованность в каком-либо вопросе, рассматриваемом в заседании Комиссии, обязан до рассмотрения уведомить других членов о факте и характере своей заинтересованности, что должно быть внесено в протокол заседания. После этого уведомления указанный член: а) обязан отказаться от участия в заседании по данному вопросу; б) не должен быть учтен в целях обеспечения правомочности данного заседания. 2. Лицо, вопрос которого рассматривается, может заявить отвод члену Комиссии, если последний имеет личную заинтересованность в рассматриваемом вопросе.
Статья 25. Декларирование доходов членов Комиссии Члены Комиссии представляют декларации о своих доходах в порядке, установленном законом.
(Статья 25 изменена в соответствии с законом ЗР-91 от 04.05.2005)
Статья 26. Положение о Комиссии 1. Положение о Комиссии устанавливает порядок деятельности Комиссии. 2. Положение о Комиссии утверждается самой Комиссией.
(Статья 26 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007) Статья 27. Годовая программа и отчет Комиссия: 1. Ежегодно до 1 октября представляет в Национальном собрании годовую программу своей деятельности на следующий год, которая включает краткую информацию о: 1) анализе состояния экономической конкуренции и выявлении существующих проблем; 2) мероприятиях по защите экономической конкуренции и графике их осуществления; 3) механизмах регулирования экономической конкуренции;
4) иных положениях, определенных Комиссией для реализации задач и функций, установленных настоящим Законом.
2. Ежегодно до 1 мая издает отчет о своей деятельности за предыдущий год, который включает: 1) краткую информацию о деятельности Комиссии; 2) анализ товарных рынков;
3) осуществленные мероприятия по регулированию экономической конкуренции и контролю за ней;
4) финансовый отчет о своей деятельности.
(Статья 27 изменена в соответствии с законом ЗР-436 от 23.10.2002)
Статья 28. Обязанности хозяйствующих субъектов, органов государственного управления и местного самоуправления по предоставлению Комиссии информации 1. Для выполнения предусмотренных настоящим Законом функций государственные органы и органы местного самоуправления, а также их должностные лица обязаны по требованию Комиссии представлять документы и иную информацию. 2. В связи с осуществлением производства, анализа, проверки, исследования (в том числе исследования товарного рынка) и (или) мониторинга или в связи с другим вопросом, касающимся хозяйствующих субъектов, хозяйствующие субъекты обязаны представить Комиссии на основании принятого Комиссией решения установленные решением документы и другие сведения. 3. Xозяйствующие субъекты, зарегистрированные в централизованном реестре хозяйствующих субъектов, занимающих доминирующее положение, обязаны согласно установленному Комиссией порядку представлять Комиссии с периодичностью в шесть месяцев сведения об объеме товаров, реализованных (приобретенных) ими на данном товарном рынке, структуре расходов и движении цен (с соответствующим обоснованием в случае изменения цен) по состоянию на 1 июля текущего года и 1 января следующего года соответственно до 15 августа текущего года и 15 февраля следующего года.
(Статья 28 изменена и дополнена в соответствии с законами ЗР-29 от 25.12.2003, ЗР-91 от 04.05.2005, ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 29. Ежегодные расходы Комиссии 1. Финансирование Комиссии осуществляется за счет государственного бюджета. В срок, установленный на основании закона Республики Армения “О бюджетной системе”, Председатель Комиссии представляет Правительству Республики Армения смету (бюджетную заявку) расходов Комиссии для включения их в проект бюджета. Бюджетная заявка, в случае ее принятия Правительством Республики Армения, включается без изменений, а в случае возражений – в измененном виде, в проект государственного бюджета Республики Армения, вместе с которым она также подается в Национальное собрание. Правительство Республики Армения представляет также Национальному собранию свои обоснования по поводу изменений бюджетной заявки. 2. Смета расходов Комиссии должна обеспечивать возможность надлежащего исполнения задач и функций, установленных настоящим Законом, в том числе обеспечения представительства в международных организациях, а также выплаты членам Комиссии заработной платы.
(Статья 29 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 30. Порядок организации работ 1. Комиссия осуществляет свою работу посредством заседаний. 2. Заседание Комиссии правомочно, если в нем участвует не менее пяти членов. 3. Комиссия рассматривает вопросы в открытых заседаниях, за исключением случаев, когда это может нанести вред интересам заинтересованных лиц. 4. Заседания Комиссии протоколируются. В протокол включаются краткие сведения о месте, времени проведения заседания, участниках, повестке дня, выступлениях и результатах голосования. 5. Заседания созываются с определенной периодичностью или по мере необходимости - по требованию одного из членов Комиссии. 6. Комиссия выносит решение по результатам голосования. При рассмотрении процедурных вопросов или в случае, если не выносится решение по существу (в том числе если созывается закрытое заседание, вопрос снимается с рассмотрения, рассмотрение откладывается, в повестку включается дополнительный вопрос, дается поручение аппарату и так далее) Комиссией выносится устное (протокольное) решение голосованием, о чем делается отметка в протоколе. На заседаниях Комиссии решения принимаются большинством голосов участвующих в заседании членов. При равном распределении голосов голос Председателя Комиссии или заменяющего его лица является определяющим. Воздержание от голосования или передача голоса какому-либо другому лицу не допускается. 7. В течение 5 дней после принятия административного акта его копия вручается адресату. 8. Принятый Комиссией административный акт вступает в силу на следующий день после его вручения адресату, если этим актом не предусмотрен более поздний срок. При наличии более одного адресата административного акта административный акт вступает в силу в отношении каждого из них по его части со следующего дня после вручения копии данного административного акта соответствующему адресату, если этим актом не предусмотрен более поздний срок. Другие индивидуальные правовые акты, принятые Комиссией, вступают в силу с момента принятия, если ими не установлен иной срок. 9. Решение Комиссии может быть обжаловано в административном порядке в 10-дневный срок с момента вступления его в силу. В случае несогласия с результатами рассмотрения административной жалобы решение Комиссии может быть обжаловано в судебном порядке в течение одного месяца с момента вынесения решения по жалобе, а случае неподачи административной жалобы – в течение одного месяца после вступления в силу решения Комиссии. 10. Максимальный срок осуществления Комиссией административного производства составляет 90 дней.
(Статья 30 изменена и дополнена в соответствии с законами ЗР-91 от 04.05.2005 и ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 31. Порядок применения Комиссией мер ответственности В случае нарушения настоящего Закона Комиссия вправе применять по предварительному извещению предусмотренные законом меры ответственности, в том числе давать предупреждение и предписание об устранении нарушений и (или) их исключении в последующем, и (или) назначать штраф в предусмотренных законом размерах, и (или) пресекать концентрацию на определенный срок и (или) признать ее утратившей силу.
(Статья 31 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 32. Распоряжение
(Статья 32 признана утратившей силу в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 33. Обязанности Комиссии по соблюдению коммерческой, банковской или служебной тайны 1. Сведения, являющиеся коммерческой, банковской или служебной тайной, которые получены при исполнении предоставленных настоящим Законом полномочий, сохраняются в установленном законом порядке. 2. Члены Комиссии и сотрудники не имеют права разглашать либо иным образом распространять, а также использовать в личных корыстных целях конфиденциальные сведения и служебную информацию, полученные ими при исполнении служебных обязанностей. 3. В случае разглашения сведений, составляющих коммерческую, банковскую или служебную тайну, ущерб, нанесенный хозяйствующему субъекту, подлежит возмещению за счет средств республиканского бюджета в установленном законодательством порядке.
(Статья 33 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 34. Основания для рассмотрения Комиссией нарушений настоящего Закона Комиссия вправе принять решение по итогам исследований, проведеных ею на основании заявлений, информации государственных органов и органов местного самоуправления, хозяйствующих субъектов и потребителей, сообщений средств массовой информации и иных имеющихся в ее распоряжении документов, свидетельствующих о нарушении настоящего Закона.
Статья 35. Порядок исполнения решения Комиссии 1. Решение Комиссии подлежит исполнению хозяйствующими субъектами, государственными органами и органами местного самоуправления и их должностными лицами в установленный в решении срок. 2. Комиссия в случае неисполнения ее решения вправе обратиться с иском в суд. 3. Обжалование решения Комиссии не приостанавливает его действие (исполнение).
(Статья 35 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 7: Ответственность За Нарушение Настоящего Закона
Статья 36. Ответственность за правонарушения в области экономической конкуренции 1. Хозяйствующие субъекты, государственные органы и органы местного самоуправления и их должностные лица несут ответственность за нарушение настоящего Закона в порядке, установленном настоящим Законом и законодательством. 2. Заключение антиконкурентного соглашения (осуществление, участие в подобном соглашении) влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта-участника антиконкурентного соглашении за год, предшествующий заключению этого соглашения (осуществлению, участию в нем), но не более трехсот миллионов драмов. В случае осуществления деятельности в течение менее 12 месяцев в предыдущем году, предусмотренное в этой части правонарушение влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта-участника антиконкурентного соглашении за предшествующий заключению соглашения (осуществлению, участию в нем), но не превышающий 12 месяцев, период деятельности, но не более трехсот миллионов драмов. 3. Злоупотребление доминирующим положением влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта за предшествующий правонарушению год, но не более трехсот миллионов драмов. В случае осуществления деятельности в течение менее 12 месяцев в предыдущем году, предусмотренное в этой части правонарушение влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта за предшествующий правонарушению, но не превышающий 12 месяцев, период деятельности, но не более трехсот миллионов драмов. 4. Недекларирование концентрации в случае, предусмотренном настоящим Законом, или введение в действие запрещенной концентрации (участие в этой концентрации) влечет назначение штрафа в размере 4 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта-участника концентрации за год, предшествующий участию в концентрации, но не более пятисот миллионов драмов. В случае осуществления деятельности в течение менее 12 месяцев в предыдущем году, предусмотренное в этой части правонарушение влечет назначение штрафа в размере 4 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта-участника концентрации за предшествующий участию в концентрации, но не превышающий 12 месяцев, период деятельности, но не более пятисот миллионов драмов. 5. Акт недобросовестной конкуренции влечет назначение штрафа в размере пятисот тысяч драмов. Повторное совершение предусмотренного этой частью правонарушения в течение одного года влечет назначение штрафа в размере одного миллиона драмов. 6. Получение запрещенной государственной поддержки влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта за год, предшествующий правонарушению, но не более трехсот миллионов драмов. В случае осуществления деятельности в течение менее 12 месяцев в предыдущем году, предусмотренное в этой части правонарушение влечет назначение штрафа в размере 2 процентов от прибыли хозяйствующего субъекта за предшествующий правонарушению, но не превышающий 12 месяцев, период деятельности, но не более трехсот миллионов драмов. 7. Непредставление указанных в решении Комиссии документов или других сведений или представление недостоверных или ложных сведений влечет назначение штрафа в размере пятисот тысяч драмов. Повторное совершение предусмотренного этой частью правонарушения в течение одного года влечет назначение штрафа в размере двух миллионов драмов. 8. Воспрепятствование исполнению прав или обязанностей, вверенных членам или сотрудникам Комиссии настоящим Законом, Положением о Комиссии или другими правовыми актами, влечет назначение штрафа в размере пятисот тысяч драмов.
(Статья 36 изменена и дополнена в соответствии с законами ЗР-398 от 28.06.2002, ЗР-29 от 25.12.2003, ЗР-91 от 22.02.2007, ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 37. Неисполнение решения Комиссии Неисполнение решения Комиссии (за исключением решения о представлении документов и других сведений) в установленный в решении срок влечет назначение штрафа в размере одного миллиона драмов.
(Статья 37 изменена в соответствии с законами ЗР-91 от 04.05.2005 и ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 38. Возмещение убытков Если вследствие действий (бездействия) хозяйствующего субъекта с нарушением настоящего Закона другим хозяйствующим субъектам или лицам причинены убытки, то они подлежат компенсации со стороны совершившего нарушение хозяйствующего субъекта в установленном законодательством порядке. Если незаконными решениями, действиями (бездействием) органа государственного управления или местного самоуправления, хозяйствующим субъектам или иным лицам причинены убытки, то они подлежат возмещению в установленном законодательством порядке.
(Статья 38 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Статья 39. Ответственность должностных лиц Комиссии Должностное лицо Комиссии несет ответственность за нарушение настоящего Закона в установленном законодательством порядке.
Статья 40. Ответственность должностных лиц за нарушение требований настоящего Закона Должностные лица несут ответственность за нарушение требований настоящего Закона в установленном административным законодательством Республики Армения порядке.
(Статья 40 изменена в соответствии с законом ЗР-107 от 22.02.2007)
Глава 8: Заключительные Положения
Статья 41. Создание Комиссии В течение 30 дней после вступления настоящего Закона в силу Президент Республики Армения назначает Председателя Комиссии, его заместителя и членов.
Статья 42. Вступление Закона в силу Настоящий Закон вступает в силу с момента его опубликования .
ПРЕЗИДЕНТ РЕСПУБЛИКИ АРМЕНИЯ Р. КОЧАРЯН 5 декабря 2000 года ЗР-112