ПРЕЧИСТЕН ТЕКСТ НА �
З А К О Н �
ЗА ЦАРИНСКИТЕ МЕРКИ ЗА ЗАШТИТА НА ПРАВАТА ОД �
ИНТЕЛЕКТУАЛНА СОПСТВЕНОСТ �
Неофицијална верзија
(„Службен весник на Република Македонија“ број 38/05, 107/07 ,135/11 и �
69/13) �
ГЛАВА 1 �
Општи одредби �
Член 1 �
(1) Со овој закон се регулира постапката за преземање дејствија од царинските органи кога постојат оправдани причини за сомневање дека со стоката се повредува правото од интелектуална сопственост во случаите кога таа стока:
1) е декларирана за пуштање во слободен промет, извоз или повторен извоз во согласност со царинските прописи и
2) е откриена при контрола на стока која се внесува во или се изнесува од
царинското подрачје на Република Македонија, која е ставена во постапка на транзит, царинско складирање, увоз за облагородување, преработка под царинска контрола или привремен увоз, или која е ставена во слободна зона или слободен склад во согласност со царинските прописи.
(2) Со овој закон се определуваат и мерките за заштита на правата од интелектуална сопственост кои ги преземаат царинските органи кога со стоката од ставот (1) на овој член се повредува правото од интелектуална
сопственост.
Овој закон не се применува за:
Член 2
1) стока заштитена со патент или индустриски дизајн, стока на која стои трговска марка со согласност на носителот на трговската марка, стока на која стои ознака на потекло или географска ознака, стока која е за штитена со авторско право или сродно право и која е изработена со согласност на носителот на правото, а која без негова согласност се наоѓа во еден од случаите од членот 1 на овој закон.
2) стока од точката 1 на овој член која е изработена под услови спротивни на договорените со носителот на правото и стока која е дел од личниот
багаж на еден патник, предмети од некомерцијална природа со мала вредност кои покрај предметите од личниот багаж ги внесува патник од странство и предмети од некомерцијална природа со мала вредност кои повремено се примаат од странство, кои се ослободуваат од плаќање на увозни давачки согласно со царинските прописи, кога не постојат оправдани причини за сомневање дека таквата стока е дел од комерцијален промет.
Член 3 �
Поимите употребени во овој закон го имаат следново значење: �
1. “Право од интелектуална сопственост” е право од индустриска сопственост и авторско право и друго сродно право пропишано со закон.
2. “Стока со која се повредува право од интелектуална сопственост” е: �
1) “фалсификувана стока” : �
а) стока, вклучувајќи го и пакувањето, на која без согласност од � носителот на правото стои трговска марка идентична со важечката трговска марка регистрирана за ист вид на стока која е во важност, или која не може да се разликува во суштинските обележја од таквата трговска марка и со тоа ги повредува правата на носителот на трговската марка согласно со закон;
б) секој знак од кој се состои трговската марка (вклучувајќи и: лого зборови, букви, бројки, слики, цртежи, комбинации на бои, тродимензионални форми); форми на стоката или нејзиното пакување; комбинации на напред наведените знаци; налепница, брошура, упатство за употреба или гарантен документ кои носат таков знак), дури и да се наоѓа одделен од стоката, под истите услови како од точката 1 потточка а) на овој став и
в) пакување на кое стои трговска марка на фалсификувана стока, дури и да се наоѓа одделено од стоката, под истите услови како од точката 1 потточка а) на овој став;
2) “пиратска стока” која е направена, или која содржи примероци направени, без согласност на носителот на авторското право или сродното право, ако со нејзина изработка се повредува авторско право или сродно право согласно со закон и
3) стока со која се повредува правото на патент, индустриски дизајн, ознака на потекло или географска ознака согласно со закон.
Стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост е и секој калап или матрица посебно дизајнирани или прилагодени за изработка на таков вид на стока, доколку со употребата на таквите калапи
или матрици се повредуваат правата на носителот на правата во � Република Македонија, средства, производи, компоненти или делови за избегнување или изигрување на заштита (смарт картички, декодери, компјутерски програми, системи за пресметнување или друг вид на промена и слично) или на контрола на копирање;
3. “Носител на право” е:
1) секое домашно и странско, правно и физичко лице кое, согласно со закон, е носител на правото од патент, индустриски дизајн, трговска марка, ознака на потекло, географска ознака, авторско право или сродно право или
2) секое друго домашно и странско, правно и физичко лице кое има право да користи некое од правата од интелектуална сопственост од точката 1 на овој став или застапник на носителот на правото или на лицето кое има право да користи некое од правата од интелектуална сопственост;
4. “Работен ден” е работен ден на Централната управа на Царинската управа и
5. “Царински орган” е организациона единица на Царинската управа согласно со закон.
(1) Доколку со овој закон поинаку не е определено, царинскиот орган што ја води постапката го применува Законот за општата управна постапка.
(2) Одредбите од овој закон не ја исклучуваат примената на прописите со кои се регулира заштитата на правата од индустриска сопственост и авторското право и други сродни права.
ГЛАВА 2 �
Постапување по службена должност и барање за преземање на �
дејствија од страна на царинските органи �
Дел 1 �
Постапување по службена должност �
Член 5 �
(1) Кога царинските органи, во случаите од членот 1 став (1) на овој закон, а пред поднесување на барање од страна на носителот на правото или пред негово прифаќање кога такво е поднесено, имаат оправдани причини за сомневање дека со стоката се повредува правото од интелектуална сопственост го одложуваат пуштањето на стоката или истата ја задржуваат.
(2) За мерката од ставот (1) на овој член царинскиот орган веднаш го
известува носителот на правото, за да може да поднесе барање за преземање на дејствија во согласност со членот 6 на овој закон, како и декларантот или лицето кое ја поседува стоката.
(3) Царинските органи, без откривање на други податоци, освен податоците за стварната или претпоставената количина и вид на предмети, а пред известувањето на носителот на правото за можната повреда, може од носителот на правото да побараат да им ги даде сите податоци кои им се потребни за потврдување на нивните причини за сомневање.
(4) Доколку во рок од три работни дена од известувањето, носителот на правото не поднесе барање за преземање на дејствија во согласност со членот 6 на овој закон, пуштањето на стоката се одобрува или нејзиното задржување престанува под услов да се завршат сите царински
формалности.
Дел 2 �
Поднесување и обработка на барања за преземање на царински �
дејствија �
Член 6 �
(1) Носителот на право може во писмена форма да поднесе барање до Централната управа на Царинската управа за преземање на царински дејствија од страна на царинските органи за стоката од членот 1 став (1) на овој закон.
(2) Барањето за преземање дејствија се изготвува на образец чија форма и содржина ја пропишува министерот за финансии. Барањето мора да ги содржи сите податоци кои се потребни за лесно препознавање на предметната стока од страна на царинските органи, а особено:
1) прецизен и детален технички опис на стоката;
2) секоја посебен податок кој носителот на правото може да го има за видот на измамата и
3) име и презиме и точна адреса и телефонски број на лицето за контакт назначено од страна на носителот на правото.
(3) Кон барањето за преземање дејствија мора да се достави и изјава
која барателот е должен да ја даде во согласност со членот 7 на овој закон и доказ дека барателот е носител на правото за предметната стока.
(4) Носителот на правото треба, исто така, да ги достави сите други податоци кои ги има во врска со:
1) царинската вредност во Република Македонија на оригиналната стока;
2) локацијата на стоката или нејзиното одредиште;
3) карактеристики кои ја одликуваат пратката;
4) очекуван датум на пристигнување или поаѓање на стоката;
5) податоци за користените транспортни средства;
6) податоци за увозникот, извозникот или лицето кое ја поседува стоката;
7) земјата или земјите на производство и користените рути на пренесување и
8) техничките разлики, доколку се познати, меѓу оригиналната стока
и стоката за која постои сомневање дека е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост.
(5) Покрај податоците од ставовите (2), (3) и (4) на овој член царинскиот орган може да побара посебни податоци карактеристични за видот на предметното право од интелектуална сопственост.
(6) Применото барање за преземање на дејствија, Централната управа на Царинската управа ќе го обработи и во писмена форма ќе го извести подносителот на барањето за својата одлука во рок од 30 работни дена од денот на приемот на барањето.
(7) Царинскиот орган за обработката на барањето наплатува надоместок во износ кој го пропишува министерот за финансии, а кој не смее да биде повисок од стварните трошоци.
(8) Во случаи кога барањето не ги содржи задолжителните податоци од овој член или ако истите не се целосни, Централната управа на Царинската управа со заклучок го отфрла барањето за преземање на дејствија со соодветно образложение. Против заклучокот може да се изјави посебна жалба до министерот за финансии во рок од осум дена од денот на доставувањето.
Член 6а
(1) Доколку Централната управа на Царинската управа не донесе одлука со која ќе го уважи барањето од член 6 од овој закон, односно не донесе одлука за одбивање на барањето во рокот од членот 6 став (6) од овој закон, подносителот на барањето има право во рок од три работни дена да поднесе барање за остварување на неговото право до писарницата на директорот на Царинската управа.
(2) Формата и содржината на образецот на барањето од ставот (1) на овој член ги пропишува министерот за финансии.
(3) Директорот на Царинската управа е должен во рок од пет работни дена од денот на поднесувањето на барањето од став (1) на овој член до писарницата на директорот на Царинската управа да донесе акт со кој
барањето за преземање на царински дејствија е уважено или одбиено. � Доколку директорот на Царинската управа нема писарница, барањето се поднесува во писарницата на седиштето на Царинската управа.
(4) Кон барањето од ставот (1) на овој член подносителот на барањето доставува и копија од барањето од членот 6 став (1) од овој закон
(5) Доколку директорот на Царинската управа не постапи по поднесеното барање во пропишаниот рок од ставот (1) на овој член, подносителот на барањето може да го извести Државниот управен инспекторат во рок од пет работни дена.
(6) Државниот управен инспекторат е должен во рок од десет дена од денот на приемот на известувањето од ставот (5) на овој член да изврши инспекциски надзор во Царинската управа дали е спроведена постапката согласно со закон и во рок од три работни дена од денот на извршениот надзор да го извести подносителот на барањето за превземените мерки.
(7) Инспекторот од Државниот управен инспекторат од ставот (6) на овој член по извршениот надзор согласно со закон донесува решение со кое го задолжува директорот на Царинската управа во рок од десет дена да одлучи по поднесеното барање, односно да го одобри или одбие барањето и да го извести инспекторот за донесениот акт. Кон известувањето се доставува копија од актот со кој е одлучено по барањето.
(8) Доколку директорот на Царинската управа не одлучи во рок од ставот (7) на овој член, инспекторот ќе поднесе барање за поведување на прекршочна постапка за прекршок утврден во Законот за управна инспекција и ќе определи дополнителен рок од пет работни дена во кој директорот на Царинската управа ќе одлучи по поднесеното барање за што во истиот рок ќе го извести инспекторот за донесениот акт. Кон известувањето се доставува копија од актот со кој одлучил по поднесеното барање. Инспекторот во рок од три работни дена го информира поднесителот на барањето за превземените мерки.
(9) Доколку директорот на Царинската управа не одлучи и во дополнителиот рок од став (8) на овој член, инспекторот во рок од три работни дена ќе поднесе пријава до надлежниот јавен обвинител и во тој рок ќе го информира подносителот на барањето за преземените мерки
(10) Доколку инспекторот не постапи по известувањето од ставот (6) на овој член, подносителот на барањето во рок од пет работни дена има право да поднесе приговор до писарницата на директорот на Државниот управен инспекторат. Доколку директорот нема писарница, барањето се поднесува во писарницата на седиштето на Државниот управен инспекторат.
(11) Директорот на Државниот управен инспекторат е должен во рок од
три работни дена да го разгледа приговорот од ставот 10 на овој член и � доколку утврди дека инспекторот не постапил по известувањето од подносителот на барањето од ставовите (6) и (7) и /или не поднесе пријава согласно со ставовите (8) и (9) на овој член, директорот на Државниот управен инспекторат ќе поднесе барање за поведување на прекршочна постапка за прекршок утврден во Законот за управната инспекција за инспекторот и ќе определи дополнителен рок од пет работни дена во кој инспекторот ќе изврши надзор во Царинската управа дали е спроведена постапката во согласно со законот и во рок од три работни дена од денот на извршениот надзор да го информира подносителот на барањето за преземените мерки.
(12) Доколку инспекторот не постапи во дополнителниот рок од ставот (11) на овој член, директорот на Државниот управен инспекторат ќе поднесе пријава до надлежниот јавен обвинител против инспекторот и во рок од три работни дена ќе го информира подносителот на барањето за преземените мерки.
(13) Во случај на ставот (12) на овој член директорот на Државниот управен инспекторат веднаш, а најдоцна во рок од еден работен ден, ќе овласти друг инспектор да го спроведе надзорот веднаш.
(14) Во случај на ставот (13) на овој член директорот на Државниот управен инспекторат во рок од три работни дена ќе го информира подносителот на барањето за преземените мерки.
(15) Доколку директорот на Државниот управен инспекторат не постапи согласно со ставот (11) на овој член, подносителот на барањето може да поднесе пријава до надлежниот јавен обвинител во рок од осум работни дена.
(16) Доколку директорот на Царинската управа не одлучи во рокот од ставот (9) на овој член, подносителот на барањето може да поведе управен спор пред надлежниот суд.
(17) Постапката пред Управниот суд е итна.
(18) Подзаконскиот акт од ставот (2) на овој член министерот за финансии го донесува во рок од 30 дена од денот на влегувањето на сила на овој закон.
(19) по влегувањето во сила на подзаконскиот акт од ставот (2) на овој член истиот веднаш, а најдоцна во рок од 24 часа се објавува на веб страницата на Министерството за финансии.
Член 7 �
Со изјавата од членот 6 став (3) носителот на правото презема одговорност кон лицата вклучени во еден од случаите од членот 1 став (1) на овој закон кога постапката започната согласно со членот 10 став (1) од овој закон е прекината заради дејствие или пропуст на носителот на правото или кога е утврдено дека предметната стока не повредува право од интелектуална сопственост. Со изјавата носителот, исто така, се согласува да ги поднесе и сите трошоци настанати за чување на стоката под царински надзор согласно со овој закон.
Член 8
Членовите 6 и 7 се применуваат во целост и за барањата за продолжување на рокот од членот 9 на овој закон.
Дел 3
Прифаќање на барање за преземање дејствија
Член 9
(1) Со прифаќање на барањето од членот 6 на овој закон, Централната управа на Царинската управа го определува рокот во кој се преземаат дејствија, кој не може да биде подолг од една година од денот на при фаќање на барањето. Пред истекот на определениот рок, доколку претходно е намирен каков било долг на носителот на правото настанат согласно со овој закон, носителот на правото може да побара продолжување на рокот.
(2) Определениот рок може да се продолжи на барање на носителот на правото, доколку претходно се намират долговите кои евентуално можат да настанат согласно со членот 16 на овој закон.
(3) Носителот на правото е должен веднаш да ја извести Централната управа на Царинската управа, доколку неговото право престане да важи.
(4) Одлуката за прифаќање на барањето и одлуката за продолжување на рокот веднаш се испраќаат до царинските органи надлежни за преземање дејствија.
По барање на царинските органи, носителот на правото ќе ги обезбеди сите дополнителни податоци потребни за спроведување на одлуката за прифаќање на барањето.
ГЛАВА 3 �
Постапување по барањето за преземање на дејствија од страна на �
царинските органи
Член 10
(1) Откако царинскиот орган, на кој му е испратена одлука во согласност со членот 9 став (4) од овој закон, утврдил дека стоката од еден од случаите од членот 1 став (1) на овој закон е стока за која постојат оправдани причини за сомневање дека е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост опфатена со таа одлука, го одложува пуштањето на стоката или ја задржува под царински надзор. За своите дејствија царинскиот орган веднаш ја известува Централната управа на Царинската управа.
(2) Царинскиот орган веднаш го известува носителот на правото и декларантот или лицето кое ја поседува стоката за своите дејствија и може да ги информира за стварната или претпоставената количина и вид на стоката чие пуштање било одложено или која била задржана и за можноста да се спроведе поедноставена постапка за уништување на стоката согласно со членот 11 од овој закон.
(3) Царинскиот орган, во согласност со прописите за заштита на лични податоци, деловна тајна и доверливост, може да го извести носителот на правото, на негово барање, за имињата и адресите на примачот на стоката, испраќачот, декларантот или лицето кое ја поседува стоката и за потеклото на стоката за која постојат оправдани причини за сомневање дека е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост, доколку тие се познати, а со цел да утврди дали некое право од интелектуална сопственост е повредено согласно со закон.
(4) На барање на носителот на правото и на лицата вклучени во еден од случаите од членот 1 став (1) на овој закон, царинскиот орган им одобрува преглед на стоката чие пуштање е одложено или која е задржана, како и земање мостри во согласност со важечките прописи исклучиво за анализа и за водење на натамошна постапка. Овие мостри мора да се вратат по завршување на техничката анализа, а таму каде што е можно, пред пуштањето на стоката или по престанување на нивното задржување.
Член 11
(1) Кога царинскиот орган задржал стока или одложил пуштање на стока за која постојат оправдани причини за сомневање дека е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост во еден од случаите од членот 1 став (1) на овој закон, која се отстапува за уништување, царинскиот орган може да спроведе поедноставена
постапка, која се применува со согласност на носителот на правото, а со која царинскиот орган може да ја уништи стоката под царински надзор, без да се утврди дали некое право од интелектуална сопственост било повредено согласно со закон и, ако:
носителот на правото писмено го извести царинскиот орган во рок од десет работни дена или три работни дена во случај на лесно расиплива стока, од приемот на известувањето од членот 10 на овој закон, дека стоката која е предмет на постапката е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост од членот 3 точка 2 на овој закон и му достави на царинскиот орган писмена согласност од декларантот, лицето кое ја поседува стоката или сопственикот на стоката за отстапување за уништување на стоката и
уништувањето се врши на трошок и на одговорност на носителот на правото во согласност со царинските прописи за уништување на стока под царински надзор и да биде проследено со земање на мостри кои царинскиот орган ги чува во согласност со царинските прописи и кои можат да се користат како докази.
(2) Во врска со ставот (1) алинеја 1 на овој член декларантот, лицето кое ја поседува стоката или сопственикот на стоката може директно да му достави на царинскиот орган согласност за отстапување за уништување на стоката. Се смета дека декларантот, лицето кое ја поседува стоката или сопственикот на стоката дал согласност за уништување, доколку во пропишаниот рок недвосмислено не се спротивставил на уништувањето за кое бил известен. Овој рок може, во зависност од околностите да се продолжи за уште десет работни дена.
(3) Царинскиот орган не одговара за штетите кои можат да произлезат од уништувањето на стоката во согласност со овој член.
(4) Во другите случаи, кога не се исполнети условите од ставот (2) на овој член, се применува постапката од членот 13 на овој закон.
Член 12
(1) Носителот на право, добиените податоци од членот 10 став (3) на овој закон ги употребува само во постапката за утврдување дали е повредено правото од интелектуална сопственост, како и за целите од членовите 11 и
13 став (1) на овој закон.
(2) При употребата на податоците спротивно на ставот (1) од овој член Централната управа на Царинската управа ја укинува одлуката за прифаќање на барањето за преземање дејствија, за преостанатиот рок.
(3) Во случај на повеќекратно или особено сериозно прекршување на
одредбите од ставот (1) на овој член, царинскиот орган може да го одбие барањето за продолжување на рокот од членот 9 на овој закон.
Член 13
(1) Носителот на правото во рок од десет работни дена од приемот на известувањето за одложување на пуштањето или задржувањето на стоката од членот 10 став (1) од овој закон, е должен да го извести царинскиот орган дали со стоката е повредено право од интелектуална сопственост, како и да достави доказ дека е започната постапка пред надлежен суд или друг орган или писмена согласност од декларантот, лицето кое ја поседува стоката или сопственикот на стоката за отстапување за уништување на стоката. На барање на носителот на правото овој рок, во зависност од околностите може да се продолжи најмногу за десет работни дена.
(2) Во случај на лесно расиплива стока за која постојат оправдани причини за сомневање дека е стока со која се повредува правото од интелектуална сопственост, рокот од ставот (1) на овој член е три работни дена и истиот не може да се продолжи.
(3) Царинскиот орган ќе ја пушти стоката кога носителот на правото ќе го извести дека предметната стока не повредува право од интелектуална сопственост или кога за истата не постои регистрирано право од интелектуална сопственост, под услов да се завршат сите царински формалности.
Член 14
(1) Носителот на правото го известува царинскиот орган дека е започната постапка за утврдување дали е повредено правото од интелектуална сопственост со поднесување соодветен доказ од надлежен суд или друг надлежен орган дека постапката е започната.
(2) Со започнување на постапката од ставот (1) на овој член, се продолжува рокот за одложување на пуштањето или задржување на стоката сé додека судот или надлежниот орган не се произнесе за стоката.
Член 15
(1) Декларантот, сопственикот на стоката, лицето кое ја поседува стоката, увозникот или примачот на стоката може да побара од царинскиот орган да се пушти стока за која постои сомневање дека е стока со која се повредува право од индустриски дизајн или патенти, а за која е одложено пуштањето или која е задржана под услов да поднесе гаранција,
и доколку: �
а) царинскиот орган е известен во согласност со членот 13 став (1) од овој закон, дека е започната постапка за утврдување дали е повредено правото од интелектуална сопственост согласно со закон;
б) надлежен орган нема донесено мерка за привремено одземање на стоката пред истекот на рокот од членот 13 став (1) на овој закон и
в) сите царински формалности се завршени.
(2) Гаранцијата од ставот (1) на овој член мора да биде доволна за да ги заштити интересите на носителот на правото. Плаќањето на гаранцијата нема да влијае на користењето на други правни лекови кои му се на располагање на носителот на правото.
(3) Во случај на продолжување на рокот од членот 13 став (1) на овој закон , тој може да се продолжи најмногу до 30 работни дена.
(4) Видот, постапка и начинот на поднесување на гаранцијата, нејзината наплата и враќање ги пропишува министерот за финансии.
Член 16
(1) Чувањето на стоката за време на одложување на пуштањето или задржувањето се спроведува на начин кој е во согласност со одредбите од царинските прописи кои го регулираат привременото чување на стока.
(2) Трошоците за чување и одржување на стоката ги сноси подносителот на барањето за преземање на дејствија.
ГЛАВА 4 �
Поблиски прописи �
Член 17
Поблиските прописи за спроведување на овој закон ги носи министерот за финансии.
ГЛАВА 5 �
Стока за која е утврдено дека го повредува правото од интелектуална �
сопственост �
Член 18
Стоката за која по завршување на постапката од членот 10 на овој закон е утврдено дека повредува правото од интелектуална сопственост, не смее да се:
внесе во царинското подрачје на Република Македонија, �
пушти во слободен промет, �
изнесе од царинското подрачје на Република Македонија, �
извезе, �
повторно извезе, �
стави во одложувачка постапка или �
внесе во слободна зона или слободен склад. �
ГЛАВА 6 �
Одговорност на царинските органи и на носителот на правото �
Член 19 �
(1) Прифаќањето на барање не му дава право за надомест на штета на носителот на правото кога стоката со која се повредува правото од интелектуална сопственост не е откриена од царинскиот орган и била пу штена или не е задржана во согласност со членот 10 став (1) на овој закон.
(2) Спроведувањето на надлежностите и преземените дејствија од страна на царинскиот орган, во согласност со овој закон, не предизвикуваат одговорност на царинскиот орган за надомест на штета предизвикана на лицата вклучени во случаите од членот 1 став (1) на овој закон или лицата од членот 5 на овој закон.
(3) Доколку носителот на правото не постапува согласно со членот 13 став (1) од овој закон, Царинската управа може да ја укине одлуката за прифаќање на неговото барање за преземање на царински дејства. Во овој случај носителот на правото го губи правото да поднесе ново барање за преземање на царински дејства за истото право од интелектуална сопственост, во рок од една година од денот на правосилноста на одлуката за укинување.
Глава 6а �
Бесплатно отстапување на одземени стоки кои повредуваат право од �
интелектуална сопственост �
Член 19а �
(1) По исклучок на членот 11 од овој закон, Владата на Република Македонија може да донесе одлука стоката за која е утврдено дека повредува право од интелектуална сопственост, бесплатно да се отстапи на државен орган, во случаи на ублажување на последиците од елементарни непогоди, како и за помош на приматели на социјална помош и на семејствата чиј вкупен месечен приход не надминува 1,5 минимална плата, утврдена за минатата година.
(2) Стоката од ставот (1) на овој член се текстилни производи и обувки што се распоредуваат во главите 61, 62 и 64 на царинската номенклатура од Законот за царинската тарифа.
(3) Одлуката од ставот (1) на овој член Владата на Република Македонија ја донесува врз основа на предлогот на Царинската управа, по предходно добиена согласност од носителот на правото, како и доколку се исполнети условите од членот 247 став (1) точка в) од Царинскиот закон и има потврда од надлежен орган дека предметната стока не е во спротивност со прописите за безбедност на производите.
(4) Државниот орган од ставот (1) на овој член е должен, пред преземањето на стоката, да ги покрие сите трошоци во врска со складирање на задржаната стока, како и трошоците за отстранување под царински надзор на обележјата на трговската марка, чие право е утврдено дека е повредено.
(5) Царинскиот орган во соработка со државниот орган од ставот (1) на овој член и носителот на правото писмено потврдуваат дека се отстранети сите обележја на стоките и предметите чие право е докажано дека е повредено, пред стоката да биде предадена.
(6) Државниот орган од ставот (1) на овој член е должен, во рок од 15 дена од распределбата на стоката од овој член да достави извештај до Владата на Република Македонија.
(7) Застапникот на носителот на правото од интелектуална сопственост не подлежи на обврска за определување на примателите на стоката што е предмет на бесплатно отстапување.
(8) Начинот на распределбата на стоките од страна на државниот орган од ставот (1) на овој член, како и образецот на извештај од ставот (6) на овој член, на предлог на министерот за финансии, го пропишува Владата на Република Македонија.
ГЛАВА 7 �
Прекршочни одредби �
Член 20 �
(1) Глоба во износ од 1.000 евра во денарска противвредност ќе се изрече за прекршок на правно лице, а глоба во износ од 250 евра во денарска противвредност ќе се изрече за прекршок на физичко лице, ако постапува спротивно на членот 9 став (3) од овој закон, така што веднаш ќе ја извести Централната управа на Царинската управа за престанокот на неговото право.
(2) Глоба во износ од 100 евра во денарска противвредност ќе се изрече за дејствија од ставот (1) на овој член и на одговорното лице во правното лице.
Член 21
(1) Глоба во износ од 2.000 евра во денарска противвредност ќе се изрече за прекршок на правно лице, а глоба во износ од 500 евра во денарска противвредност ќе се изрече за прекршок на физичко лице, ако постапува спротивно на членот 12 став (1) од овој закон, така што добиените податоци од царинскиот орган во смисла на членовите 11 и 13 став (1) од овој закон, ги употреби надвор од постапка и целите за утврдување на повреда на право од интелектуална сопственост.
(2) Глоба во износ од 250 евра во денарска противвредност ќе се изрече за дејствијата од ставот (1) на овој член и на одговорното лице во правното лице.
Член 22
(1) Глоба во износ од 2.500 до 5.000 евра во денарска противвредност ќе му се изрече за прекршок на правно лице, а глоба во износ од 500 до 1000 евра во денарска противвредност ќе му се изрече за прекршок на физичко лице, ако внесе или изнесе или се обиде да внесе или изнесе во и од царинското подрачје на Република Македонија, стока која повредува право на иста трговска марка која ја имала и стоката што од него веќе еднаш била одземена во спроведена постапка согласно со членот 11 од овој закон, или таквата стока ја стави или се обиде да ја стави во цариснска постапка со економски ефект, или ја внесе или изнесе во слободна зона или слободен склад.
(2) Глоба во износ од 500 до 1.000 евра во денарска противвредност ќе се изрече за дејствијата од ставот (1) на овој член и одговорното лице во
правното лице.
Член 22а
Согласно со Законот за прекршоците водењето на прекршочна постапка и изрекување на прекршочна санкција за сторен прекршок од членовите
20, 21 и 22 на овој закон, е во исклучива надлежност на прекршочниот орган утврден со Законот за Царинска управа.
Член 22б
(1) По утврдување на сторен прекршок од овој закон царинскиот службеник на сторителот на прекршокот ќе му врачи покана за плаќање
на глоба или платен налог во износ од 200 евра во денарска противвредност за правно лице, односно во износ 50 евра во денарска противвредност за физичко лице, кога вредноста на стоките кои се предмет на прекршокот не надминува 500 евра во денарска противвредност.
(2) Ако сторителот не ја плати доброволно глобата од ставот (1) на овој член, царинскиот орган ќе поднесе барање за поведување на прекршочна постапка до царинскиот прекршочен орган.
ГЛАВА 8 �
Завршни одредби �
Член 23 �
Со денот на влегување во сила на овој закон престанува да важи членот
215 од Законот за индустриската сопственост (“Службен весник на Република Македонија” број 47/2002, 42/2003 и 9/2004) и членот 165 од Законот за авторски и други сродни права (“Службен весник на Република Македонија” број 47/96, 3/98, 98/2002 и 4/2005).
Член 24
Овој закон влегува во сила осмиот ден од денот на објавувањето во
“Службен весник на Република Македонија”.
Завршни одредби од измените и дополнувањата на законот
(„Службен весник на Република Македонија“ број 107/07)
Член 6
Овој закон влегува во сила осмиот ден од денот наобјавувањето во "Службен весник на Република Македонија", освен одредбите од членот 5 на овој закон, кои ќе отпочнат со примена од 1 септември 2007 година.
(„Службен весник на Република Македонија“ број 135/11)
Член 4
Овој закон влегува во сила осмиот ден од денот на објавувањето во
„Службен весник на Република Македонија“.
(„Службен весник на Република Македонија“ број 69/13) Член 3
Подзаконскиот пропис утврден во овој закон ќе се донесе најдоцна во рок од 60 дена од денот на влегувањето во сила на овој закон.
Член 4
Стоките, текстилни производи и обувки што се распоредуваат во главите 61, 62 и 64 на царинската номенклатура од Законот за царинската тарифа, за кои до денот на влегувањето во сила на овој закон е добиена согласност за уништување од носителот на правото, можат да бидат предмет на бесплатно отстапување на начин и под услови утврдени во овој закон.
Член 5
Овој закон влегува во сила со денот на објавувањето во „Службен весник на Република Македонија“.
LAW ON CUSTOMS MEASURES FOR PROTECTION OF
INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS WITH THE PROPOSAL LAW CHAPTER 1
GENERAL PROVISIONS
Article 1
(1) This Law provides for the procedure for action by the customs authorities when goods are suspected of infringing an intellectual property right in the situations when the goods:
1) are declared for release for free circulation, export or re-export in accordance with customs rules;
2) they are found during controls on goods being entered in or exited from the customs area of the Republic of Macedonia, placed under a transit procedure, customs warehousing procedure, inward-processing procedure, processing under customs supervision or temporary import, or placed in a free zone or free warehouse in accordance with customs rules.
(2) This Law also fixes the measures for protection of intellectual property rights to be taken by the customs authorities when the goods referred to in paragraph (1) of this Article are found to infringe intellectual property rights.
Article 2
This Law shall not apply to:
1) goods bearing a trademark with the consent of the holder of that trademark or to goods bearing a designation of origin or a protected geographical indication or which are protected by a patent, by a
1
copyright or related right or by an industrial design right and which have been manufactured with the consent of the right-holder, when they are placed in one of the situations referred to in Article 1 of this Law without the latter's consent.
2) goods referred to in item 1) of this Article which have been manufactured under conditions other than those agreed with the right- holder.
3) goods part of the personal baggage of a traveller, items of non- commercial nature of minor value entered together with the items from the personal baggage of a traveller and items of non-commercial nature of minor value received from abroad on occasional basis and relieved from import duty payment in accordance with customs rules, provided there are no reasonable grounds to suspect the goods are part of commercial traffic.
Article 3
For the purpose of this Law, the following terms shall have the following meaning:
1) ‘Intellectual property right’ means the right to industrial property and copyright and other related right prescribed by law.
2) ‘Goods infringing an intellectual property right’ means:
1. ‘counterfeit goods’:
a. goods, including packaging, bearing without authorisation from the right-holder a trademark identical to the valid trademark registered in respect of the same type of goods, or which cannot be distinguished in its essential aspects from such
2
a trademark, and which thereby infringes the right of the holder of the trademark in accordance with law;
b. any trademark symbol (including: a logo (words, letters, figures, photos, drawings, colour combinations, three- dimensional forms); forms of the goods and their packaging; combinations of the aforementioned symbols, label, sticker, brochure, instructions for use or guarantee document bearing such a symbol), even if presented separately from the goods, on the same conditions as the goods referred to under item 1. sub- item a. of this paragraph;
c. packaging materials bearing the trademarks of counterfeit goods, even if presented separately from the goods, on the same conditions as the goods referred to under a. of this item;
2. ‘pirated goods’, goods which are or contain copies made without the consent of the holder of a copyright or related right, where the making of those copies would constitute an infringement of a copyright or related right in accordance with law;
3. goods which infringe a patent, industrial design, designation of origin or geographical indication right in accordance with law.
Any mould or matrix which is specifically designed or adapted for the manufacture of goods infringing an intellectual property right shall also be treated as goods infringing an intellectual property right if the use of such moulds or matrices infringes the right-holder's rights in the Republic of Macedonia, devices, products, components or parts for defeating protection (such as smart cards, decoders or software, swap systems or systems for other changes, etc) or copy control.
3) ‘Right-holder’ means:
3
1. any domestic or foreign, legal and natural person which is, in accordance with law, a holder of a patent right, industrial design right, trademark, designation of origin, geographical indication, copyright or related right or
2. any other domestic or foreign, legal and natural person authorised to use any of the intellectual property rights mentioned in item 1) of this paragraph, or a representative of the right-holder or of the person authorised to use any of the intellectual property rights.
4) ‘Working day’ means a working day of the Central Administration of the Customs Administration.
5) ‘Customs authority’ means the organisational unit of the Customs
Administration in accordance with law.
Article 4
(1) If not otherwise provided for under this Law, the customs authority conducting the procedure shall apply the Law on General Administrative Procedure.
(2) The provisions of this Law shall be without prejudice to the rules governing the protection of industrial property rights and copyright and other related rights.
CHAPTER 2
ACTING IN THE LINE OF DUTY AND APPLICATIONS FOR ACTION BY THE CUSTOMS
AUTHORITIES
Part 1
Acting in the line of duty
4
Article 5
(1) Where the customs authorities, in the course of action in one of the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law and before an application has been lodged by a right-holder or granted, have sufficient grounds for suspecting that goods infringe an intellectual property right, they may suspend the release of the goods or detain them.
(2) The customs authority shall immediately notify the right-holder of the measure referred to in paragraph (1) of this Article in order to enable the right-holder, as well as the declarant or the holder of the goods, to submit an application for action in accordance with Article 6 of this Law.
(3) The customs authorities may, without divulging any data other than the actual or supposed number of items and their nature and before informing the right-holder of the possible infringement, ask the right-holder to provide them with any data they may need to confirm their suspicions.
(4) Where within three working days after the notification the right holder does not submit an application for action in accordance with Article 6 of this Law, the release of the goods shall be allowed or the period of detention stopped, provided all customs formalities are completed.
Part 2
The lodging and processing of applications for customs action
Article 6
(1) A right-holder may apply in writing to the Central Administration of the Customs Administration for action by the customs authorities when goods are found in one of the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law.
5
(2) The application for action shall be made out on a form, the form and contents of which shall be prescribed by the Minister of Finance. The application must contain all the information needed to enable the goods in question to be readily recognised by the customs authorities, and in particular:
1) an accurate and detailed technical description of the goods;
2) any specific information the right-holder may have concerning the type of fraud;
3) the name, surname and address and phone number of the contact person appointed by the right-holder.
(3) The application for action must be submitted together with a declaration required of the applicant by Article 7 of this Law and proof that the applicant holds the right for the goods in question.
(4) Right-holders should also forward any other data they may have in regard to:
1) the customs value of the original goods in the Republic of
Macedonia;
2) the location of the goods or their intended destination;
3) particulars identifying the consignment;
4) the scheduled arrival or departure date of the goods;
5) particulars on the means of transport used;
6) particulars on the identity of the importer, exporter or holder of the goods;
7) the country or countries of production and the routes used for conveying;
8) the technical differences, if known, between the original and goods suspected to infringe an intellectual property right.
6
(5) In addition to the data referred to in paragraphs 2, 3 and 4 of this Article, details may also be required which are specific to the type of intellectual property right.
(6) On receiving an application for action, the Central Administration of the Customs Administration shall process that application and notify the applicant in writing of its decision within 30 working days of its receipt.
(7) The customs authority shall charge a fee to cover the costs occasioned by the processing of the application the amount of which shall be prescribed by the Minister of Finance and which may not exceed the amount of the actual costs.
(8) Where the application does not contain the mandatory data listed in this Article or they are not exhaustive, the Central Administration of the Customs Administration may decide to reject the application for action and in that event it shall provide reasons for its decision. A special appeal against the decision may be declared to the Minister of Finance in an eight day period from the date of forwarding of the decision.
Article 7
With the declaration referred to in Article 6 paragraph (3), the right- holder shall take upon himself the liability towards the persons involved in one of the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law where the procedure initiated in accordance with Article 10 paragraph (1) is discontinued owing to an act or omission by the right-holder or in the event that the goods in question are subsequently found not to be goods infringing an intellectual property right. With the declaration, the right-holder also agrees to bear all costs incurred for the keeping of the goods under customs supervision in accordance with this Law.
7
Article 8
Articles 6 and 7 shall apply mutatis mutandis to requests for an
Extension of the period referred to in Article 9 of this Law.
Part 3
Acceptance of the application for action
Article 9
(1) When granting an application for action referred to in Article 6 of this Law, the Central Administration of the Customs Administration shall specify the period during which action is to be taken which in turn may not exceed one year from the date of acceptance of the application. Before expiry of the period in question, and subject to the prior discharge of any debt owed by the right-holder under this Law, the right-holder may request the period to be extended.
(2) The specified period may be extended on request by the right-holder provided any debts that are likely to occur in accordance with Article 16 of this Law are settled.
(3) The right-holder shall immediately notify the Central Administration of the Customs Administration of the expiration of the validity of his right. (4) The decision for granting an application and the decision for extension of the period shall immediately be sent to the customs authorities competent for taking action.
(5) At the request of the customs authorities, the right-holder shall provide any additional data necessary for the implementation of the decision granting the application.
8
CHAPTER 3
ACTING ON AN APPLICATION FOR ACTION BY THE CUSTOMS AUTHORITIES
Article 10
(1) Where a customs authority, to which the decision granting an application has been forwarded pursuant to Article 9 paragraph (4) of this Law, is satisfied that goods in one of the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law are suspected of infringing an intellectual property right covered by that decision, it shall suspend release of the goods or detain them under customs supervision. The customs authority shall immediately inform the Central Administration of the Customs Administration.
(2) The customs authority shall immediately inform the right-holder and the declarant or holder of the goods of its action and is authorised to inform them of the actual or estimated quantity and the actual or supposed nature of the goods whose release has been suspended or which have been detained and of the option for a simplified procedure for destruction of the goods to be conducted pursuant to Article 11 of this Law.
(3) With a view to establishing whether an intellectual property right has been infringed under law, and in accordance with the provisions on protection of personal data, commercial secrecy and confidentiality, the customs authority may inform the right-holder, at his request, of the names and addresses of the consignee, the consignor, the declarant or the holder of the goods and the origin of the goods suspected of infringing an intellectual property right in accordance with law, if known.
(4) On request by the right-holder and the persons involved in any of the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law, the customs authority shall give them the opportunity to inspect goods whose release has
9
been suspended or which have been detained, as well as to take samples in accordance with the rules in force and strictly for the purposes of analysis and to facilitate the subsequent procedure. The samples must be returned on completion of the technical analysis and, where applicable, before goods are released or their detention is ended.
Article 11
(1) Where the customs authority detained or suspended the release of goods which are suspected of infringing an intellectual property right in one of the situations covered by Article 1 paragraph (1) of this Law, abandoned for destruction, the customs authority may provide for a simplified procedure, to be used with the right-holder's agreement, which enables customs authorities to have such goods destroyed under customs supervision, without there being any need to determine whether an intellectual property right has been infringed under law and provided:
— that the right-holder informs the customs authority in writing within 10 working days, or 3 working days in the case of perishable goods, of receipt of the notification provided for in Article 10 of this Law, that the goods concerned by the procedure infringe an intellectual property right referred to in Article 3 item (2) of this Law and provides that authority with the written agreement of the declarant, the holder or the owner of the goods to abandon the goods for destruction, and
- that destruction be carried out at the expense and under the responsibility of the right-holder in accordance with customs rules for destruction of goods under customs supervision, and be preceded by the taking of samples for keeping by the customs authority in accordance with customs rules and in such conditions that they constitute admissible evidence.
10
(2) With reference to the first indent paragraph (1) of this Article, the declarant, the holder or the owner of the goods may directly provide the agreement for abandonment for destruction of the goods to the customs authority. It shall be presumed that the declarant, the holder or the owner of the goods has provided agreement for destruction if he has not specifically opposed destruction, of which he has been informed earlier, within the prescribed period. This period may be extended by a further 10 working days if the circumstances so warrant.
(3) The customs authorities shall not be liable for the damages that may arise from the destruction of the goods in accordance with this Article.
(4) In all other cases, where the conditions of paragraph (2) of this Article are not complied with, the procedure laid down in Article 13 of this Law shall apply.
Article 12
(1) A right-holder shall use the particulars received cited in Article 10 paragraph (3) of this Law for the procedure of determining whether an intellectual property right has been infringed, as well as for the purposes specified in Articles 11 and 13 paragraph (1) of this Law.
(2) Where the data is used contrary to paragraph (1) of this Article, the Central Administration of the Customs Administration shall revoke the decision to accept the application for action for the remaining period.
(3) In the event of a further or more severe breach of the provisions of paragraph (1) of this Article, the customs authority may refuse to extend the period referred to in Article 9 of this Law.
Article 13
11
(1) If, within 10 working days of receipt of the notification of suspension of release or of detention, the customs authority has not been notified by the right-holder that proceedings have been initiated to determine whether an intellectual property right has been infringed or has not received the right- holder's agreement provided for in Article 11 paragraph (1) of this Law, the customs authority shall release the goods provided all customs formalities are completed. This period may be extended by a maximum of 10 working days if the circumstances so warrant.
(2) In the case of perishable goods suspected of infringing an intellectual property right, the period referred to in paragraph (1) of this Article shall be
3 working days and it may not be extended.
Article 14
(1) The right-holder shall notify the customs authority that a procedure for establishing infringement of an intellectual property right is initiated with the submitting of appropriate evidence by a competent court or other competent authority that the procedure is initiated.
(2) With the initiation of a procedure referred to in paragraph (1) of this Article the period of sustained release of the goods or detention is extended until the court or the competent authority does not give its decision concerning the goods.
Article 15
(1) In the case of goods suspected of infringing design rights or patents, the declarant, owner, holder, importer, or consignee of the goods may be able to obtain the release of the goods on provision of a security, provided that:
12
a) the customs authority has been notified, in accordance with Article 13 paragraph (1) of this Law, that a procedure has been initiated to establish whether an intellectual property right has been infringed under law; b) the authority empowered for this purpose has not authorised measures for seizure of the goods before the expiry of the period laid down
in Article 13 paragraph (1) of this Law and
(c) all customs formalities have been completed.
(2) The security provided for in paragraph (1) of this Article must be sufficient to protect the interests of the right-holder. Payment of the security shall not affect the other legal remedies available to the right-holder.
(3) Where the period referred to in paragraph (1) of Article 13 of this Law is extended, this period may be extended to a maximum of 30 working days. (4) The type, procedure and manner of provision of a guarantee, collection and release shall be prescribed by the Minister of Finance.
Article 16
(1) Storage of the goods during the period of suspension of release or detention shall be carried out in a manner which is in accordance with the provisions of the customs rules governing the temporary storage of goods.
(2) The costs for storage and maintenance of the goods shall be borne by the person submitting the application for action.
CHAPTER 4
Detailed Provisions
Article 17
Detailed provisions for the implementing of this Law shall be brought by the Minister of Finance.
13
CHAPTER 5
GOODS FOUND TO INFRINGE AN INTELLECTUAL PROPERTY RIGHT
Article 18
Goods found to infringe an intellectual property right at the end of the procedure provided for in Article 10 of this Law shall not be:
— allowed to enter into the customs area of the Republic of Macedonia,
— released for free circulation,
— removed from the customs area of the Republic of Macedonia,
— exported,
— re-exported,
— placed under a suspensive procedure or
— placed in a free zone or free warehouse.
CHAPTER 6
LIABILITY OF THE CUSTOMS AUTHORITIES AND THE RIGHT-HOLDER
Article 19
(1) The acceptance of an application shall not entitle the right-holder to compensation in the event that goods infringing an intellectual property right are not detected by a customs authority and are released or no action is taken to detain them in accordance with Article 10 paragraph (1) of this Law.
(2) The carrying out of the powers and actions taken by the customs authority in accordance with this Law shall not render it liable for compensation towards the persons involved in the situations referred to in Article 1 paragraph (1) of this Law or the persons referred to in Article 5 of this Law.
14
CHAPTER 7
Punitive provisions
Article 20
(1) An amount of 60.000 denars shall be fined against the legal person for an offence if it acts contrary to Article 9 paragraph (3) of this Law i.e. does not immediately notify the Customs Administration about the expiry of his right.
(2) An amount of 6.000 denars shall be fined against the responsible person in a legal person for the actions referred to in paragraph (1) of this Article.
(3) An amount of 15.000 denars shall as well be fined against a natural person for the actions referred to in paragraph (1) of this Article.
Article 21
(1) An amount of 120.000 denars shall be fined against a legal person acting contrary to Article 12 paragraph (1) of this Law, i.e. uses the information received by the customs authority in the meaning of Article 11 and Article 13 paragraph (1) of this Law outside the procedure and the purposes of establishing an infringement to the intellectual property right.
(2) An amount of 15.000 denars shall be fined against the responsible person in a legal person for the actions referred to in paragraph (1) of this Article.
(3) An amount of 30.000 denars shall as well be fined against a natural person for the actions referred to in paragraph 1 of this Article.
Article 22
15
(1) An amount of 120.000 to 300.000 denars shall be fined for an offence against a legal person acting contrary to Article 18 of this Law i.e. for introducing, releasing for free circulation, exiting, exporting, putting under a suspension procedure or entering into a free zone or free warehouse goods for which, in a previously completed procedure in accordance with Article
10 of this Law, it has been established that it infringes an intellectual property right.
(2) An amount of 25.000 to 50.000 denars shall be fined against the responsible person in a legal person for the actions referred to in paragraph (1) of this Article.
(3) An amount of 25.000 to 50.000 denars shall as well be fined against a natural person for the actions referred to in paragraph (1) of this Article.
CHAPTER 8
FINAL PROVISIONS
Article 23
When this Law enters into force, Article 215 of the Law on Industrial
Property (‘Official Journal of the Republic of Macedonia’ no. 47/2002,
42/2003 and 9/2004) and Article 165 of the Law on Copyright and Other
Related Rights (‘Official Journal of the Republic of Macedonia’ no. 47/96,
3/98 and 98/2002) shall be repealed.
Article 25
This Law enters into force on the eighth day of its issuing in the
‘Official Journal of the Republic of Macedonia’.
16